သားသားမီးမီးတို႔မွာ ရိွထားသင့္တဲ့ အေျခခံအရည္အခ်င္းမ်ား

(၁) ကေလးတို႔…… ထမင္းခ်က္တတ္ေအာင္ သင္ထားရမယ္။ ဒါသူမ်ားကုိ ျပဳစုတာမျပဳစုတာနဲ႔မဆိုင္ပါဘူး။ ဒါဟာ ကုိယ့္ကုိယ္ကို ရပ္တည္ႏုိင္ဖုိ႔ လုိအပ္တဲ့အေျခခံအရည္အခ်င္းတစ္္ရပ္ျဖစ္ေနလို႔ပါ။

(၂) ကေလးတို႔…ကားေမာင္းတတ္ေအာင္သင္ထားရမယ္။ ဒါဟာဂုဏ္ေတြ အဆင့္အတန္းေတြနဲ႔ ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး။ ႀကိဳက္တဲ့အခ်ိန္မွာ ႀကိဳက္တဲ့ေနရာကုိ သြားလုိ႔ရေအာင္ တတ္ေျမာက္ထားသင့္တဲ့ အေျခခံအရည္အခ်င္းတစ္ခုျဖစ္လုိ႔ပါ။ လြတ္လြတ္လပ္လပ္ သြားလာႏိုင္ဖို႔ အာမခံခ်က္ ရိွထားတဲ့သေဘာပါပဲ။

(၃) ကေလးတို႔…… ေက်ာင္းတက္စဥ္မွာ စာေကာင္းေကာင္းၾကဳိးစားရမယ္။ ဒါဟာရတဲ့ဘြ႔ဲနဲ႔ ဒီဂရီနဲ႔ဘာမွမဆိုင္ပါဘူး။ ဘဝရဲ႕ အပိုင္းအျခားတစ္ခုမွာ ႀကိဳးစားဖို႔အသင့္ေတာ္ဆံုးအခ်ိန္ပါ။ လူ႔ဘဝဆိုတာ အပုိင္းအျခားရွိပါတယ္။ သင့္ေတာ္တဲ့အပိုင္းအျခားမွာ သင့္ေတာ္တဲ့အလုပ္ကို ေကာင္းမြန္ ၿပီးေျမာက္ေအာင္ ေဆာင္ရြက္ထားႏုိင္ရင္ ကေလးေတြေနာက္ ေနာင္တမရေတာ့ဘူးေပါ့။

(၄) ကေလးတို႔….. ေဝးေဝးလံလံခရီးသြားဖူးသင့္ပါတယ္။ ခရီးမ်ားမ်ား သြားသင့္ပါတယ္။ အေဝးသြားဖူးေလ အျမင္က်ယ္ေလ စိတ္သေဘာထားႀကီးေလပါပဲ။ လူဆိုတာ အျမင္က်ယ္သေလာက္ အေမ်ွာ္အျမင္ရိွတယ္။ အေမ်ွာ္အျမင္ရိွသေလာက္ အလုပ္ကိုေအာင္ျမင္ေအာင္ အေကာင္အထည္ေဖာ္လို႔ရတယ္။

(၅) ေနာင္အခါမွာ ဘယ္ေလာက္အခက္အခဲေတြ႔ေတြ႔ ေကာင္းကင္တစ္ခုလံုးပဲ ၿပိဳက်ေနပါေစ မငိုယိုပါနဲ႔။ မၿငီးျငဴပါနဲ႔။ ငိုယိုၿငီးျငဴျခင္းဟာ မင္းကိုတကယ္ခ်စ္တဲ့လူေတြအတြက္ စိတ္ထိခိုက္ေစႏိုင္သလို၊ မင္းကိုမုန္းတဲ့လူအတြက္က်ေတာ့လည္း လက္ညိုးထိုးစရာ အေၾကာင္းတစ္ခု ဖန္တီးေပးသလို ျဖစ္သြားႏိုင္ပါတယ္။

(၆) ကေလးတို႔…အေဝးကိုခရီးသြားခဲ့ရင္ ဓာတ္ပံုကင္မရာအျပင္ စကၠဴနဲ႔ ေဘာပင္ပါယူသြားရတယ္။ ႐ႈ႕ခင္းကို ကင္မရာနဲ႔ မွတ္တမ္းတင္လို႔ရတယ္ဆုိေပမယ့္ အခ်ဳိ႕ခံစားခ်က္နဲ႔ အေတြ႕အႀကံဳကိုက်ေတာ့ ေရးမွတ္ထားမွ ပုိေသခ်ာတယ္။

(၇) ငယ္ရြယ္စဥ္အခါက ဗဟုသုတကို စုေဆာင္းရပါတယ္။ ႀကီးလာလုိ႔ရွိရင္ အေတြ႔အႀကံဳကို မ်ဳိးစုံရွာထားရတယ္။ဒါမွ ကေလးတို႔ဘဝက အေမ်ာ္အျမင္ရိွၿပီး ျပည့္စံုမွာ။ လမ္းေကြ႕လမ္းေကာက္ မ်ားမ်ားေလွ်ာက္လွမ္းဖူးတဲ့လူဟာ ျဖတ္လမ္းကုိ အလြယ္တကူ ေတြ႔ရွိတတ္ေလ့ရွိတယ္။

(၈) ၿပံဳးရႊင္တဲ့အက်င့္ရိွျခင္း၊ မိမိကိုယ္ကုိယ္ မိိမိ ယံုၾကည္ျခင္းနဲ႔ ဘယ္အေျခအေနမွာပဲျဖစ္ျဖစ္ အေကာင္းဘက္ကိုျမင္တတ္ျခင္းတို႔ဟာ ကေလးတို႔အတြက္ အႀကီးမားဆံုးေသာ စိတ္ဓာတ္ႂကြယ္ဝမႈေတြပါ။ ဒီႂကြယ္ဝမႈေတြသာ ကေလးတို႔ပိုင္ဆုိင္ခဲ့ရင္ ကေလးတို႔ရဲ႕ ဘ၀ခရီး တစ္ေလွ်ာက္လံုးအတြက္ ကိုယ့္ကိုကို ပဲ႔ကိုင္ထိန္းသိမ္းႏိုင္ပါၿပီ။

Credit & Thanks : Uncle U Aung Ko lat 

Ygn News

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Fagebook Page ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Like ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Group ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Join ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္သမွ်ကို { ဒီမွာ } သြားဖတ္လိုက္လိုက္ပါ

<<< စာေပခ်စ္သူ ပရိတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာပါ..

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္ဆက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို မည္သူမဆို

လြတ္လပ္စြာျပန္လည္မွ်ေဝႏိုင္ပါတယ္....

အခု လို အားေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ >>>

http://www.mmbookstore.net/

Read more »

တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးပါ

တစ္ခါက ရွင္ဘုရင္တစ္ပါးဟာ ပန္းျခံထဲ ေျခစၾကၤာျဖန္႔ေနတုန္း လွပတဲ့ ေျမြေလးတစ္ေကာင္ စည္းရိုးနားက ဆူးခက္ေတြၾကားမွာ ျငိေနတာကို ေတြ႔လိုက္တယ္။ ေျမြငယ္ကို ဘုရင္က ကယ္တင္လိုက္တယ္။

ေနာက္တစ္ေန႔ ဘုရင္ၾကီး ပန္းျခံထဲ လွည့္လည္ေနတုန္း အ၀တ္အစား သပ္သပ္ရပ္ရပ္ ၀တ္ဆင္ထားတဲ့ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးကို ေတြ႔လိုက္တယ္။
“အသင္ဟာ ဘယ္သူလဲ..? ဘယ္နည္းနဲ႔ နန္းေတာ္ထဲ က်ဴးေက်ာ္၀င္ေရာက္လာသလဲ”
“မထိတ္လန္႔ပါနဲ႔ အရွင္။ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိးက နဂါးမင္းပါ။ ေက်းဇူးဆပ္ဖို႔အတြက္ ေရာက္ရွိလာျခင္း ျဖစ္ပါတယ္”
“ဘာေက်းဇူးမ်ားလဲ”
“မေန႔က ကြ်န္ေတာ့္မ်ဳိး သမီးေလး အရွင္ပန္းျခံထဲက ပန္းမ်ားကို႐ႈစားရင္း စည္းရိုးမွာ ျငိေနခဲ့တယ္။ အရွင္ကယ္တင္ခဲ့လို႔ သမီးေတာ္ေလး ေနေလာင္ျခင္းမွာ လႊတ္ကင္းခဲ့ရတဲ့အတြက္ ေက်းဇူးဆပ္ခ်င္ပါတယ္။ အရွင္လိုရာ ေျပာပါ။ ကြ်န္ေတာ္မ်ဳိး ကူညီဖို႔အသင့္ပါ”
“အင္း…နန္းေတာ္မွာ အဖိုးတန္ပစၥည္းေတြ အမ်ားအျပားရွိတယ္။ ဘာမွလိုေလေသး မရွိဘူးဆိုေပမဲ့ သတၱ၀ါတို႔ရဲ႔ ဘာသာစကားကို အကြ်ႏု္ပ္တတ္ခ်င္တယ္။ အကြ်ႏု္ပ္က ေက်းငွက္တိရိစာၦန္ေတြကို ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္တယ္။ ဒါေပမဲ့ သူတို႔ဘာေတြေျပာေနမွန္း နားမလည္ခဲ့ဘူး”
“ဒါ မခက္ခဲပါဘူး အရွင္။ သူတုိ႔ရဲ႔ စကားကို နားလည္ခ်င္ရင္ ဒီေန႔ကစျပီး သူတို႔ရဲ႔အသားကို မစားပါနဲ႔။ သူ႔အသားကိုစားျပီး သူ႔စကားကို နားလည္တာမ်ဳိးက မျဖစ္ႏိုင္ဘူး။ သက္သတ္လြတ္စားျပီး ခုႏွစ္ရက္အတြင္း သူတို႔စကားကို အရွင္နားလည္လာပါလိမ့္မယ္။ ဒါေပမဲ့ ဒီကိစၥကို အရွင္ လွ်ဳိ႔၀ွက္ထားရမယ္။ တစ္ေယာက္ေယာက္က သိသြားရင္ အစြမ္းျပယ္သြားလိမ့္မယ္”
နဂါးမင္းက ေျပာေျပာဆိုဆို ေပ်ာက္ကြယ္သြားတယ္။ ဘုရင္ၾကီးက နဂါးမင္းေျပာတဲ့အတိုင္း လိုက္နာခဲ့တယ္။ ခုႏွစ္ရက္ေရာက္ေတာ့ ဘုရင္ၾကီး စားပဲြေတာ္ခံေနတုန္း ပိုးဖလံႏွစ္ေကာင္ရဲ႔ အသံကိုၾကားလုိက္တယ္။
ပိုးဖလံတစ္ေကာင္က
“ေတာ္… ဟိုၾကမ္းျပင္မွာက်ေနတဲ့ ထမင္းေစ့ကို သြားေကာက္ပါလား” လို႔ေျပာေတာ့ ေနာက္ပိုးဖလံတစ္ေကာင္က “စားခ်င္ရင္ ကိုယ္တိုင္သြားေကာက္ပါလား”
“က်ဳပ္မပ်ံႏိုင္လို႔ ေတာ့္ကို ေကာက္ခိုင္းတာေပါ့။ အစကေတာ့ ခ်စ္ပါတယ္ဆို ခုေတာ့ ထမင္းတစ္ေစ့ သြားေကာက္ဖို႔ေတာင္ ေတာ္မလုပ္ႏို္င္ေတာ့ဘူးလား”
“အစားပဲရွိျပီ အလႈပ္မရွိလို႔ ၀ေနတာေပါ့။ ၀ိတ္ေလွ်ာ့ပါဆုိေတာ့ မေလွ်ာ့ဘူး။ ဘုရင္နဲ႔ မိဖုရားေရွ႕မွာ က်ဳပ္ကို ထမင္းသြားေကာက္ခိုင္းတာ ေသခိုင္းတာနဲ႔အတူတူပဲ။ ဘာလဲ မင္းေနာက္မီးလင္းေနလို႔ ငါ့ကို
ေသေၾကာင္းၾကံတာလား”
ပိုးဖလံႏွစ္ေကာင္ အခ်ီအခ်ေျပာေနတဲ့ စကားကိုၾကားေတာ့ ဘုရင္ၾကီးက မေအာင့္ႏိုင္ဘဲ ရယ္မိေတာ့တယ္။ ရုတ္တရက္ ထရယ္တဲ့ ဘုရင္ကို မိဖုရားက ဘာေၾကာင့္ရယ္တာလဲ ေမးေတာ့ ဘုရင္က ဘာမွမဟုတ္ေၾကာင္း လက္ကာျပတယ္။
ထမင္းစားျပီး မိဖုရားနဲ႔ ေရေႏြးၾကမ္းေသာက္ေနတုန္း အိမ္ေခါင္မိုးေပၚက အိမ္ေျမႇာင္ႏွစ္ေကာင္ရဲ႕ စကားေျပာသံကို ဘုရင္က ၾကားလိုက္မိျပန္တယ္။
“ေဘးဖယ္ ရွင္မေရ..”
“ဒီေလာက္ညဥ့္နက္ေနျပီ ရွင္ဘယ္သြားမလို႔လဲ။ ေဘးအိမ္က မုဆိုးမဆီ သြားမလို႔လား”
“ဟာ.. ဒီမိန္းမ ငါဘယ္ႏွစ္ခါ ေျပာရမလဲ။ ေဘးအိမ္ကနဲ႔ ငါ ဘာမွမပတ္သက္ဘူး။ လူတကာကို မစြပ္စဲြနဲ႔”
“ေအာ္… ေက်းဇူးကန္းရဲ႔.. ရွင္က သူ႔ကို ကာဆီးကာဆီး လုပ္တာလား။ ေန႔တိုင္းပဲ အဲဒီမိန္းမေၾကာင့္ က်ဳပ္တို႔ စကားမ်ားရတယ္။ မပတ္သက္ရင္ ဘာျဖစ္လို႔ ခဏခဏ သြားေနရတာလဲ”
“ငါ ေဘးအိမ္ကို သြားတာမဟုတ္ဘူး။ မင္း ပူညံပူညံလုပ္လြန္းလို႔ နားေအးပါးေအး အျပင္ထြက္ေရွာင္မလို႔.. ဖယ္စမ္းပါ”
“မဖယ္ႏိုင္ဘူး ရွင္ေရ… အစကေတာ့ ကြ်န္မကို မခဲြမခြါဘဲ တစ္သက္လံုးခ်စ္မယ္ဆို။ အခုယူတာ တစ္လေတာင္ မရွိေသးဘူး။ ရွင္က က်ဳပ္ကို ခြါခ်င္ျပီလား”
အိမ္ေျမႇာင္ႏွစ္ေကာင္ လံုးရင္းဆန္ရင္း ေခါင္မိုးေပၚက ျပဳတ္က်လာျပီး အျမီးေတြ ျပတ္ကုန္တယ္။ “ေတာက္.. ဒီတစ္လ အျမီးျပတ္တာ သံုးခါရွိျပီကြ”
ေဒါနဲ႔ေမာနဲ႔ ေျပာလိုက္တဲ့ အသံကိုၾကားေတာ့ ဘုရင္ၾကီးက မေအာင့္ႏိုင္ဘဲ ရယ္မိျပန္တယ္။ မိဖုရားက ေမးေတာ့ ဘုရင္က ဘာမွမဟုတ္ေၾကာင္း လက္ကာျပျပန္တယ္။
အဲဒီေန႔ကစျပီး ဘုရင္ဟာ ရုတ္တရက္ ထထရယ္ေနတတ္တယ္။ ၾကံဳရဖန္မ်ားလာေတာ့ မိဖုရားက “ဘုရင္ၾကီး တစ္ခုခုကို လွ်ဳိ႔၀ွက္ထားပံုရတယ္။ ငါ့အသက္နဲ႔ မျခိမ္းေျခာက္ခဲ့ရင္ သူေျပာျပမွာ မဟုတ္ဘူး” ဆိုျပီး ဘုရင္ၾကီးရယ္တဲ့ အေၾကာင္းရင္းကို မေျပာျပရင္ ကိုယ့္ကိုအဆံုးစီရင္မယ္လို႔ မိဖုရားက ျခိမ္းေျခာက္ေတာ့တယ္။
ဘုရင္ၾကီးက လွ်ဳိ႔၀ွက္ခ်က္ကို မေျပာျပခ်င္ေတာ့ “ခဏေနအုန္း.. က်ဳပ္အျပင္ထြက္ျပီး စိတ္အပန္း ေျဖလိုက္အုန္းမယ္။ ျပန္လာရင္ ေျပာျပမယ္” ဆိုျပီး ထြက္ခဲ့တယ္။ နန္းေတာ္ရဲ႔ တစ္ေနရာ ဆိတ္ျခံကိုေတြ႔ေတာ့ ဆိတ္ႏွစ္ေကာင္ စကားေျပာေနတာကို ဘုရင္ၾကီးက ၾကားမိတယ္။
“ကြ်န္မမွာ ကိုယ္ေလးလက္၀န္နဲ႔ ကြ်န္မကို ခ်ီပိုးစမ္းပါ”
“လမ္းေလွ်ာက္ေနရက္ အေကာင္းၾကီးကေန က်ဳပ္ကုိ ဘာလို႔ပိုးခိုင္းရတာလဲ”
“ရွင္မပိုးရင္ ကြ်န္မကိုယ္ကြ်န္မ သတ္ေသလိုက္မွာေနာ္”
“ေရာ္… ဘယ္ႏွယ့္ အဲဒီလို တံုးအတဲ့အေတြးရွိရတာလဲ ရွင္မရယ္။ အဲဒီစကား ဘယ္က သင္ခဲ့တာလဲ ေျပာစမ္း”
“ခုနားက ဘုရင္နဲ႔ မိဖုရား ေျပာေနတာကို ၾကားလိုက္လို႔ပါ။ မိဖုရားက ကိုယ့္ကိုယ္ သတ္ေသ မယ္ဆိုျပီး ေတာင္းဆိုတာကို ဘုရင္က ခ်က္ခ်င္းပဲ လိုက္ေလွ်ာခဲ့တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္သတ္ေသတယ္ဆိုတာ လက္နက္ေကာင္း တစ္မ်ဳိးပဲ။ ဒါေၾကာင့္ ရွင္ ကြ်န္မကို အရင္ကလို ခ်စ္ေသးလား…? မခ်စ္ဘူးလားလို႔
စမ္းၾကည့္တာ”
“ဟား…ဟား.. မင္း အရမ္းတံုးအတာပဲ။ ကိုယ့္ကိုယ္အဆံုးစီရင္တယ္ဆိုတာ ကမာၻေပၚမွာရွိသမွ် အျပဳအမႈထဲက ရယ္စရာအေကာင္းဆံုးနဲ႔ အတံုးဆံုး။ သတၱ၀ါေတြထဲမွာ လူေတြကလဲြရင္ ဘယ္သတၱ၀ါကမွ ကိုယ့္ကိုယ္ အဆံုးစီရင္တဲ့လမ္း မေရြးဘူး။ သတၱ၀ါတိုင္းက ကိုယ့္အသက္ကို ကိုယ္ခ်စ္တယ္။ ကိုယ့္အသိနဲ႔ ကိုယ္အသက္ရွင္တယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္အဆံုးစီရင္တာကို တစ္ျခားလူက ၾကားခံျပီး လာေသေပးလို႔မရဘူး။ လူေတြလို ကိုယ့္ကိုယ္အဆံုးစီရင္ခ်င္သလား..? ကိုယ့္ကိုယ္ ဆိတ္ပီသေအာင္ က်င့္ၾကံမလား..? ၾကိဳက္ရာလမ္းကို ေရြးေပးေတာ့”
ဆိတ္ဖို ေျပာစကားကို နားေထာင္ျပီး ဆိတ္မ ျငိမ္ကုတ္သြားတယ္။ ဘုရင္က သူတို႔ေျပာတဲ့ စကားကိုနားေထာင္ျပီး “ငါဟာ တိုင္းျပည္ရဲ႔ အရွင္သခင္ဘုရင္လို႔သာေျပာတယ္။ ငါ့ရဲ႔ အသိဥာဏ္က ဆိတ္တစ္ေကာင္ရဲ႔ အသိဥာဏ္ေလာက္ ေတာင္ မရွိပါလား” လို႔ ေတြးမိျပီး မိဖုရားကို ေျပာျပဖို႔ နန္းေတာ္ထဲ ျပန္ခဲ့တယ္။
မိဖုရားကိုေတြ႕ေတာ့ ဘုရင္က
“ႏွမေတာ္နဲ႔ အတူေနခ်ိန္ ေမာင္ေတာ္အျမဲရယ္ျဖစ္တာက ဟိုးအရင္က ႏွမေတာ္နဲ႔အတူ ေပ်ာ္ပါးခဲ့တဲ့ အခ်ိန္ေတြကို ျပန္ေအာက္ေမ့ သတိရမိလို႔ပါ။ စားေသာက္ေနခ်ိန္မွာလဲ သတိရတယ္။ အပန္းေျဖခ်ိန္မွာလဲ သတိရတယ္။ အစဥ္အျမဲ သတိရေနလို႔ပါပဲ ႏွမေတာ္”
“ဒါဆိုရင္ ဘာျဖစ္လို႔ အစကတည္းက မေျပာတာလဲ”
“စိတ္ထဲမွာ ထားျပီး တေျမ့ေျမ့နဲ႔ ေအာက္ေမ့ေနရတာက ပိုခ်ဳိျမိန္တယ္ေလ ႏွမေတာ္။ အေမႊးရနံ႔ေတြ ထည့္ထားတဲ့ ပုလင္းတစ္လံုးလိုေပါ့။ အဖံုးဖြင့္လိုက္ရင္ ရနံ႔ေတြျပန္႔လႊင့္ကုန္တယ္”
ဘုရင္ရဲ႔ နား၀င္ခ်ဳိတဲ့ စကားကိုၾကားေတာ့ မိဖုရားက ၀မ္းသာပီတိျဖစ္ရတယ္။ ဘုရင္က ရုတ္တရက္ ပိုးဖလံႏွစ္ေကာင္ရဲ႔ စကားကို ၾကားလိုက္မိတယ္။
“လူေတြရဲ႔ စကားခ်ဳိခ်ဳိ ေျပာတတ္တဲ့ အက်င့္ကို အတုယူထားစမ္းပါ”
“ရွင္လဲကြ်န္မကို အဲဒီလို စကားမ်ဳိးေျပာရင္ ရွင့္ကိုကြ်န္မ ရန္မရွာေတာ့ဘူး”
ဘုရင္ၾကီး ရယ္လိုက္မိျပန္တယ္။
“ႏွစ္သက္တယ္”ဆိုတာ အခ်စ္ရဲ႔ခပ္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့အေရာင္ေလး
“ခ်စ္တယ္”ဆိုတာ ႏွစ္သက္တာရဲ႔ ခပ္ရင့္ရင့္အေရာင္ေလးေပါ့။
အခ်စ္ေတြ အမ်ားၾကီးရလိုက္လို႔ ဘ၀ဟာ ျပီးျပည့္စံုသြားမွာ မဟုတ္ဘူး။
အခ်စ္ေတြ အမ်ားၾကီးေပးဆပ္လိုက္ရလို႔ ဘ၀ဟာ ပိုတန္ဖိုးရွိသြားတာ။
လမ္းတစ္ေနရာမွာ ဆံုၾကတဲ့ ပုရြက္ဆိတ္ေလး ႏွစ္ေကာင္လိုေပါ့။ ကိုယ့္ေခါင္းေပၚက အေမြးနဲ႔ အခ်င္းခ်င္းထိေတြ႔ ႏႈတ္ဆက္ၾကျပီး ဆန္က်င့္ဖက္ကို လမ္းခဲြေလွ်ာက္ခဲ့ၾကတယ္။ ဦးတည္ရာဖက္ကို တစ္ေရြ႕ေရြ႕ တြားသြားရင္း က်ယ္ျပန္႔တဲ့ ဒီဟင္းလင္းျပင္ၾကီးမွာ ခႏၶာကိုယ္ေသးငယ္တဲ့ ပုရြက္ဆိတ္ ႏွစ္ေကာင္ ဘယ္ေနရာမွာ ထပ္ျပန္ဆံုခြင့္ ရၾကမလဲ?
စၾက၀ဠာနဲ႔ ႏႈိင္းယဥ္ၾကည့္ရင္ ကြ်န္မတို႔ လူဆိုတာ မ်က္စိနဲ႔ေတာင္ မျမင္ႏိုင္တဲ့ အမႈန္ေလးပါ။ ဘယ္ေနရာ ဘယ္အခ်ိန္မွာ ပုရြက္ဆိတ္ေလးႏွစ္ေကာင္လို႔ အခ်င္းခ်င္း ထိေတြ႔ခြင့္ရႏိုင္မလဲ..? ႏႈတ္ဆက္ခြင့္ရႏိုင္မလဲ?
လူ႔ဘ၀ထဲ တစ္ခါေရာက္လာဖို႔ လြယ္ကူပါသလား? လူခ်င္းတစ္ခါေလာက္ ရင္းႏွီးႏႈတ္ဆက္ဖို႔ လြယ္ကူပါသလား? သူငယ္ခ်င္းလို႔ အမည္တပ္ဖို႔ လြယ္ကူပါသလား?
စကားေလး တစ္ခြန္းပါပဲ ….
“တန္ဖိုးထား ျမတ္ႏိုးပါ”
တရုတ္စကားပံု တစ္ခုက ဒီလိုေျပာပါ တယ္။
“ေရွးကံေၾကာင့္ မိုင္ေပါင္းေထာင္ခ်ီ ေ၀းေနၾကသူေတြ ေတြ႔ဆံုရင္းႏွီးခြင့္ရၾကတယ္။ ကံမပါရင္ ပုခံုးခ်င္း ရွပ္တိုက္သြားတာေတာင္ ရင္းႏွီးခြင့္ မရဘူး”တဲ့…..
Credit - Original Writer


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Fagebook Page ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Like ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Group ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Join ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္သမွ်ကို { ဒီမွာ } သြားဖတ္လိုက္လိုက္ပါ

<<< စာေပခ်စ္သူ ပရိတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာပါ..

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္ဆက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို မည္သူမဆို

လြတ္လပ္စြာျပန္လည္မွ်ေဝႏိုင္ပါတယ္....

အခု လို အားေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ >>>

http://www.mmbookstore.net/

Read more »

ေမတၱာ၏အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ား

စာေပမွာေဖာ္ျပတဲ့ ေမတၱာ၏အက်ဳိးေက်းဇူးမ်ားမွာ ေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္တယ္…

(၁) ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ အိပ္ေပ်ာ္ရတယ္။

(၂) ကိုယ္မွာ ေဖာက္ျပန္မႈမရွိဘဲ ခ်မ္းခ်မ္းသာသာ အိပ္ရာက ႏိုးရတယ္။
(၃) အိပ္မက္ေကာင္းေတြကိုပဲ ျမင္မက္ႏုိင္ၿပီး ယုတ္ညံ့ရြံ႕မုန္း ေၾကာက္လန္႔ဖြယ္ အိပ္မက္မ်ား မမက္ရဘူး။
(၄) လူအေပါင္းက ခ်စ္ခင္ျမတ္ႏိုးတယ္။
(၅) မျမင္ရတဲ့ နတ္မ်ားကလည္း ခ်စ္ခင္ၾကတယ္။
(၆) မိဘက သားသမီးကို ေစာင့္ေရွာက္သလို နတ္မ်ားကလည္း ေမတၱာပြားသူကို ေစာင့္ေရွာက္ၾကတယ္။
(၇) ေမတၱာဘာ၀နာပြားတဲ့သူကို မီး၊ အဆိပ္၊ လက္နက္ေတြရဲ႕ ေဘးရန္ မက်ေရာက္ဘူး။
(၈) ေမတၱာဘာ၀နာႏွင့္ေနေလ့ရွိတဲ့ပုဂၢိဳလ္ဟာ စိတ္တည္ၾကည္လြယ္ၿပီး သမာဓိျဖစ္လြယ္တယ္။
(၉) မ်က္ႏွာ အၿမဲပဲ ၾကည္ၾကည္လင္လင္ရွိတယ္။
(၁၀) အိပ္ေပ်ာ္သြားသလိုပဲ မေတြမေ၀ မပင္မပန္း ေသလြန္ရတယ္။
(၁၁) နိဗၺာန္ကို မရေသးေသာ္လည္း ယခုလူ႔ဘ၀စုေတၿပီးေနာက္ အိပ္ေပ်ာ္ရာမွႏိုးလာသလိုပဲ ျဗဟၼာ့ျပည္မွာ ျဖစ္ရတယ္။
ေမတၱာဘာ၀နာပြားၿပီးေနတဲ့သူဟာ အသက္ရွင္ေနဆဲဘ၀မွာ လူခ်စ္တယ္၊ နတ္ခ်စ္တယ္၊ ႀကံတုိင္းေအာင္ၿပီး ေဆာင္တိုင္းေျမာက္တယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ ေမတၱာကမၼ႒ာန္းက ဘ၀မွာ ေနဖို႔ေရာ၊ ေသဖို႔ကိုပါ အားကိုးႏိုင္ေလာက္တဲ့ ကမၼ႒ာန္းျဖစ္ပါတယ္။
ေမတၱာပြားၿပီးေနတဲ့ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးဟာ ပတ္၀န္းက်င္ေလာကတစ္ခုလံုးမွာရွိတဲ့ ျမင္ရမျမင္ရသတၱ၀ါအားလံုးရဲ႕အက်ဳိးကို သယ္ပိုးေဆာင္ရြက္ေနသူလည္းျဖစ္တယ္။ သူ႔ပတ္၀န္းက်င္တစ္ခုလံုး ၿငိမ္းခ်မ္းတယ္၊ ေအးျမတယ္၊ နတ္မ်ားလည္း အခ်င္းခ်င္း ခ်စ္ခင္ၾကတယ္ဆိုတဲ့ သာဓကေတြ အမ်ားႀကီးရွိတယ္၊ ယံုယံုၾကည္ၾကည္ ႀကိဳးႀကိဳးစားစား အားထုတ္ၾကပါ။
ႏိုင္ငံျခားသြားၿပီး အလုပ္လုပ္တဲ့သူေတြ ေဘးရန္ကင္းဖို႔၊ အစိုးရဌာနေတြမွာ ကုမၸဏီေတြမွာ ရာထူးရဖို႔၊ အထက္လူႀကီးရဲ႕ခ်စ္ခင္မ်က္ႏွာသာေပးမႈရလာဖို႔ဆိုၿပီး အေဆာင္ေတြလက္ဖြဲ႕ေတြလုပ္ၾကတာထက္ မိမိရဲ႕ေမတၱာဘာ၀နာစြမ္းအားကိုသာ တင္းတင္းရင္းရင္း ၀ီရိယစိုက္ၿပီး ႀကိဳးစားအားထုတ္လိုက္ၾကပါ။ ရန္လည္းလံု၊ လူလည္းခ်စ္၊ နတ္လည္းခ်စ္၊ စိတ္အႀကံလည္း ၿပီးေျမာက္ေအာင္ျမင္လို႔ ပီယသိဒၶိေအာင္ေနသူလို႔ကို ေဘးက ထင္ရလာပါလိမ့္မယ္။ ဒီ့ထက္ေကာင္းမြန္တဲ့ ယၾတာလက္ဖြဲ႔မရွိပါဘူး။
By: အရွင္ေခမာနႏၵ(မဟာၿမိဳင္ေတာရ)

       ဒီစာေလး ကို ဖတ္ျပီး လူးသားတိုင္းေပၚ ေမတၱာထားႏိုင္ေစရန္ ျပန္လည္မွ်ေဝလိုက္ပါသည္

PannPwint

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Fagebook Page ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Like ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Group ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Join ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္သမွ်ကို { ဒီမွာ } သြားဖတ္လိုက္လိုက္ပါ

<<< စာေပခ်စ္သူ ပရိတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာပါ..

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္ဆက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို မည္သူမဆို

လြတ္လပ္စြာျပန္လည္မွ်ေဝႏိုင္ပါတယ္....

အခု လို အားေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ >>>

http://www.mmbookstore.net/

Read more »

ၿငိမ္းခ်မ္းေရးဆုရွင္ နယ္လ္ဆင္ မန္ဒဲလား အေမြေပးခဲ့တဲ့ ေခါင္းေဆာင္မႈ သင္ခန္းစာ (၈) ခု

မန္ဒဲလားရဲ႕ ကမၻာႀကီးအတြက္ ေခါင္းေဆာင္မႈ အႏုပညာလက္ေဆာင္ …
(၁) သတိၱဆိုတာ ေၾကာက္ရြံ႔စိတ္ မရွိျခင္းမဟုတ္၊ ေၾကာက္ရြံ႔စိတ္ကို ေက်ာ္လြန္ ေဆာင္ရြက္ရျခင္းပင္။
(၂) ေရွ႕တန္းကေန ဦးေဆာင္ပါ၊ သို႔ေသာ္ ေနာက္က သင္႔အေျချပဳထားတာကို ပစ္ခြာမသြားနဲ႔။
(၃) ေနာက္ကလည္း ဦးေဆာင္ပါ၊ အဲဒီအခါ အျခားသူေတြကို သူတို႔ ေရွ႕မွာေရာက္ေနတယ္လို႔ ယံုၾကည္ပါေစ။
(၄) သင္႔ရန္သူကို သိထားပါ၊ ၿပီးေတာ႔ သူ႔အႏွစ္သက္ဆံုး ကစားကြက္အေၾကာင္းကို ေလ႔လာပါ။
(၅) သင္႔မိတ္ေဆြမ်ားနဲ႔ အနီးကပ္ဆံုးေနပါ၊ ၿပီးေတာ႔ သင္႔ၿပိဳင္ဘက္မ်ားနဲ႔ ပိုၿပီး နီးနီးကပ္ကပ္ ေနပါ။
(၆) ရုပ္သြင္ျပင္ လကၡဏာက အေရးပါတယ္၊ ၿပံဳးျပဖုိ႔ လံုး၀မေမ႔နဲ႔။
(၇) လူျဖဴ လူမည္းဆိုတာေတြဟာ အလကားပါ။
(၈) ရာထူးက စြန္႔ခြာျခင္းကလည္း ေခါင္းေဆာင္ျခင္းပါပဲ။

( Wint Htan facebook မွ)


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Fagebook Page ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Like ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Group ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Join ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္သမွ်ကို { ဒီမွာ } သြားဖတ္လိုက္လိုက္ပါ

<<< စာေပခ်စ္သူ ပရိတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာပါ..

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္ဆက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို မည္သူမဆို

လြတ္လပ္စြာျပန္လည္မွ်ေဝႏိုင္ပါတယ္....

အခု လို အားေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ >>>

http://www.mmbookstore.net/

Read more »

Computer နဲ႔ အၿမဲ အလုပ္လုပ္မယ္ဆိုရင္

ယေန႔ေခတ္ကာလ လုပ္ငန္းခြင္ေတြမွာ Computer နဲ႔ အၿမဲ အလုပ္လုပ္ေနၾကရပါၿပီ။ Computer ရဲ႕ Monitor ကုိပဲ တစ္ခ်ိန္လုံး ၾကည့္ေနရေတာ့ Monitor က ထုတ္လႊတ္တဲ့ ေရာင္ျခည္ေၾကာင့္ မ်က္စိေတြ အနည္းနဲ႔အမ်ား ဆုိသလုိ ေဘးဥပါဒ္ ျဖစ္လာၾကပါၿပီ။ ေခါင္းကုိက္၊ ဇက္ေၾကာတက္ ေ၀ဒနာလည္း အားလုံးလုိလုိ ခံစားေနၾကရပါၿပီ။ Computer ကုိ အလုပ္ထဲမွာ သုံးတာျဖစ္ျဖစ္၊ ကုိယ္ေရးကုိယ္တာ သုံးတာပဲျဖစ္ျဖစ္ မ်က္စိေတြကို အားစုိက္ထုတ္ ရ တာပါပဲ။ ၾကာလာရင္ မ်က္စိေတြ နာက်င္လာမယ္။ ယားယံလာမယ္။ ေျခာက္ေသြ႕လာမယ္။ အျမင္ေတြ၀ါးၿပီး ျမင္ကြင္းႏွစ္ထပ္ျဖစ္လာမယ္။ Monitor ကေန မ်က္စိကုိခြာၿပီး တျခားကုိၾကည့္လုိက္တာနဲ႔ အေရာင္ေတြကို ျမင္ေန မယ္။ အလင္းေရာင္ကို ၾကည့္ရင္ မ်က္စိစူးမယ္။ အဲဒီလုိ ျဖစ္လာၿပီဆိုရင္ အလုပ္ကို ၾကာရွည္အာ႐ုံစုိက္ႏုိင္ဖုိ႔ ခဲယဥ္း သြားပါၿပီ။ ဆုိးရြားလွတ့ဲ ေရာဂါႀကီးတစ္ခု မဟုတ္ေပမယ့္လည္း စိတ္အေႏွာင့္အယွက္ ျဖစ္ရတာပါပဲ။ Computer နဲ႔ အလုပ္လုပ္ရတဲ့ လုပ္ငန္းသဘာ၀ကို ဘယ္လုိမွ ေျပာင္းလဲပစ္ဖုိ႔ မျဖစ္ႏုိင္ေတာ့လည္း မ်က္စိအားစုိက္ထုတ္မႈက ေလ်ာ့နည္းေအာင္၊ မ်က္စိကုိ အနား ေပး နည္းေလးေတြကိုပဲ က်င့္သုံးရေတာ့မွာပါပဲ။ မ်က္စိေလ့က်င့္ခန္းေလးလုပ္ၿပီး မ်က္စိအားစိုက္ထုတ္မႈ ကို သက္သာေစႏုိင္ပါတယ္။ သင့္မ်က္ႏွာေရ႕ွတည့္တည့္မွာ လက္ညႈိးေထာင္ၿပီး လက္ညႈိးကို စူးစုိက္ၾကည့္ပါ။ ထုိ႔ ေနာက္ သင့္လက္ညႈိးကို တေျဖးေျဖးခ်င္း မ်က္ႏွာမွ ေ၀းရာသုိ႔ေရႊ႕ၿပီး မ်က္စိအၾကည့္ကို အကြာအေ၀းအတန္ငယ္ ကြာေ၀းေသာ အရာမ်ားေပၚသုိ႔ ေရႊ႕ေပးပါ။ ထို႔ေနာက္ သင့္လက္ညႈိးကို မ်က္ႏွာေရွ႕သုိ႔ ျပန္လည္ထားၿပီး စူးစုိက္ ၾကည့္ပါ။ ၿပီးေနာက္ (၈)ေပအကြာတြင္ရွိေသာ အရာမ်ားကို စကၠန္႔အနည္းငယ္ၾကာေအာင္ စူးစုိက္ၾကည့္ေပးပါ။ သည္ေလ့က်င့္ခန္းကို တစ္ေန႔ကို အနည္းဆုံး (၃)ႀကိမ္ခန္႔ ျပဳလုပ္ေပးပါ။ သင့္ေတာ္ မွန္ကန္ေသာ မ်က္မွန္၊ မ်က္ကပ္မွန္တုိ႔ကိုသာ ၀တ္ဆင္ပါ။ အခ်ဳိ႕ေသာ မ်က္မွန္ မွန္ဘီလူးမ်ား သည္ စာဖတ္ရန္အတြက္ စီမံထားတာျဖစ္တဲ့အတြက္ computer အသုံးျပဳရန္ မသင့္ေလ်ာ္လွပါဘူး။
သင့္အလုပ္စားပဲြကို သင့္မ်က္စိႏွင့္အဆင္ေျပေအာင္ စီစဥ္ထားျခင္းျဖင့္ သက္ေတာင့္သက္သာ ျဖစ္ေစႏုိင္ပါ တယ္။ Monitor ကုိ သင့္မ်က္စိေရွ႕ ၁၈ လက္မ မွ ၃၀ လက္မအတြင္း ေနရာတြင္ထားပါ။ အရြယ္အစားေသး ေသာ စာလုံးမ်ားကို ဖတ္ေသာအခါ Font အရြယ္အစားကုိ ႀကီးေပးပါ။
Monitor ကုိ မ်က္စိႏွင့္တည့္တည့္ေနရာတြင္ထားၿပီး အေပၚေအာက္ေရႊ႕ၾကည့္ေသာအခါ အဆင္ေျပပါေစ။ အကယ္၍ Monitor သည္ သိပ္ျမင္လြန္းေနလွ်င္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ နိမ့္လြန္းလွ်င္ ေသာ္လည္းေကာင္း၊ သင့္ လည္ပင္းနာက်င္မႈကုိ ျဖစ္ေစႏိုင္သည္။
အကယ္၍ သင့္ Monitor ကို CPU (Central Processing Unit) ေပၚတြင္ တင္ထားမည္ဆုိလွ်င္ CPU ကုိ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ ခ်ထားပါ။ အနီးအေ၀း ဘုိင္ဖုိကယ္မ်က္မွန္တပ္ဆင္ထားသူမ်ားသည္ ေခါင္းကို ေနာက္ဘက္ သုိ႔လွန္ကာ ခပ္ေမာ့ေမာ့ၾကည့္မွသာ မ်က္မွန္ေအာက္ပိုင္းႏွင့္အဆင္ေျပမွာ ျဖစ္ပါတယ္။ Monitor ကုိ အနည္း ငယ္ ေအာက္ဘက္သုိ႔ ႏွိမ့္ကာထားျခင္းျဖင့္လည္း အဆင္ေျပလြယ္ကူေစပါမယ္။ Keyboard ကုိ Monitor အေရွ႕ တည့္တည့္တြင္သာ ထားပါ။ အကယ္၍ သင့္ Keyboard ကုိ ေဘးဘက္တြင္ထားမည္ဆုိပါက Monitor ဖန္သား ျပင္ႏွင့္ Keyboard ကုိ တစ္လွည့္စီၾကည့္ေနရျခင္းျဖင့္ အလုပ္မတြင္ဘဲ ၾကန္႔ၾကာတတ္ေပသည္။ မ်က္စိကုိလည္း ပုိမုိအလုပ္ေပးရာ ေရာက္ေနပါလိမ့္မည္။
Computer ႏွင့္အလုပ္လုပ္ေနစဥ္ ကုိကားရည္ညႊန္းေသာ စာအုပ္မ်ား၊ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို အနီးအနား တြင္သာ ထားပါ။ စာရြက္စာတမ္းမ်ားကို ၾကည့္၍စာ႐ုိက္ေနစဥ္ Monitor ၏ေဘး၊ မ်က္စိႏွင့္တစ္တန္းတည္း ရွိေန ေသာ ေနရာတြင္သာ ထားပါ။
Monitor ၏ အလင္းေရာင္ေတာက္ပမႈကို အၿမဲစစ္ေဆးပါ။ Monitor သည္ အလြန္စူးရွေတာက္ပေနပါက ဖန္ သားျပင္ေပၚတြင္ရွိေသာ အရာမ်ားကို ေတြ႕ျမင္ရသည္မွာ ခက္ခဲၿပီး ၾကာလွ်င္ မ်က္စိပ်က္ေစႏုိင္ပါတယ္။ Monitor ကုိ ပိတ္ထားၿပီး Monitor ၏ အေရွ႕တည့္တည့္၌ထုိင္ကာ အလင္းေရာင္ကို စစ္ေဆးပါ။ အခန္းတြင္ မီးအလင္းေရာင္၊ ေနေရာင္၀င္မႈႏွင့္ ပုံရိပ္ထင္မႈတုိ႔ကုိ စစ္ေဆးပါ။ ျဖစ္ႏုိင္လွ်င္ Monitor ကုိ အလင္းေရာင္လာ သည့္ ေနရာႏွင့္ ေထာင့္မွန္အေနအထား ေနရာတြင္ထားပါ။ ေခါင္းေပၚမွလာေသာ မီးအလင္းေရာင္မ်ားကို ပိတ္ ပစ္ပါ။ စာေရးျခင္း၊ စာဖတ္ျခင္းအတြက္ အလင္းေရာင္လုိအပ္ပါက အေနအထား၊ ေနရာအေျပာင္းအေရႊ႕ လုပ္ႏုိင္ ေသာ စားပဲြတင္မီး (Adjustable Desk Lamp) ကုိ အသုံးျပဳလွ်င္ အသင့္ေတာ္ဆုံး ျဖစ္ပါတယ္။
ျပဴတင္းေပါက္၊ နံရံအျဖဴကဲ့သုိ႔ေသာ အလင္းေရာင္ျပန္လာေစႏိုင္ေသာ ေနရာမ်ား၏ အေရွ႕၌ Monitor ကုိ မထားလွ်င္ အေကာင္းဆုံးျဖစ္ပါတယ္။ Monitor ေပၚမွ စာမ်ားကို ဖတ္ရသည္မွာ သက္ေတာင့္သက္သာႏွင့္ အလြယ္ကူဆုံး ျဖစ္သည့္အေနအထားတြင္သာ ျဖစ္ေစရန္ Monitor ေတာက္ပမႈကို အၿမဲမွန္မွန္ၫွိေပးရန္ လိုအပ္ ပါတယ္။
Monitor ကုိ ေန႔စဥ္ ဖုန္သုတ္ေပးပါ။ Monitor ေပၚတြင္ ဖုန္မႈန္႔မ်ားျဖင့္ ညစ္ပတ္ေနျခင္းကလည္း Monitor ဖန္သားျပင္ ေတာက္ပမႈႏွင့္ အလင္းျပန္မႈျပႆနာမ်ားကို ျဖစ္ေပၚေစႏုိင္တဲ့အတြက္ မပ်င္းမရိႏွင့္ ေန႔စဥ္ ဖုန္သုတ္အလုပ္ကေလး လုပ္ၾကရေအာင္။
အခုဆုိလွ်င္ အဖုိးထုိက္တန္လွတဲ့ မ်က္စိမ်ားအတြက္ စိတ္ခ်လက္ခ် ျဖစ္ႏုိင္သလုိ Computer ႏွင့္ အလုပ္လုပ္ ျခင္း လုပ္ငန္းမ်ားမွာလည္း အလုပ္တြင္ႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္...။

(ဟနစံ ၏ ကြန္ပ်ဴတာႏွင့္အလုပ္လုပ္ၾကရာ၀ယ္...) စာအုပ္အား ကူးယူေဖာ္ျပထားပါသည္။
 

Ref:Myanmar Information

PannPwint

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Fagebook Page ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Like ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Group ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Join ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္သမွ်ကို { ဒီမွာ } သြားဖတ္လိုက္လိုက္ပါ

<<< စာေပခ်စ္သူ ပရိတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာပါ..

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္ဆက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို မည္သူမဆို

လြတ္လပ္စြာျပန္လည္မွ်ေဝႏိုင္ပါတယ္....

အခု လို အားေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ >>>

http://www.mmbookstore.net/

Read more »

လူတစ္မ်ိဳးရွိသည္

*ေလာကၾကီးတြင္ လူတစ္မ်ိဳးရွိသည္……*
ကိုယ္ႏွင့္အတူရွိေနေသာ အခ်ိန္မ်ားတြင္ အစားအေသာက္ေကာင္းမ်ားကို ကိုယ့္အတြက္ အျမဲခ်န္ထားတတ္ၿပီး ရာသီဥတုေအးလွ်င္ အေႏြးထည္ထပ္ဖို႕၊ အျပင္ထြက္လွ်င္ အစစ အရာရာ သတိႏွင့္ေနဖို႕ ဂရုတစိုက္ အျမဲမွာတတ္သည္။ တစ္ခါတစ္ရံ ထိုအေျပာမ်ားကို ကိုယ္က နားပူသည္ဟု ထင္ခဲ့ေသာ္လည္း စိတ္ထဲတြင္မူ ေႏြးေထြးေသာ ေမတၱာကိုခံစားရသည္။ ကိုယ့္မုန္႕ဖိုးလိုေသာ အခ်ိန္လက္ျဖန္႕ေတာင္းလွ်င္ ပိုက္ဆံရွာရသည္မွာ မည္မွ်ခက္ခဲေၾကာင္း၊ ပိုက္ဆံ၏ တန္ဖိုးကို ေျပာျပတတ္သည္။ ပါးစပ္က တပ်စ္ေတာက္ေတာက္ေရရြတ္ေနေသာ္လည္း လက္က ပိုက္ဆံကမ္းေပး ေနတတ္သည္။ ထိုလူမ်ိဳးကို *မိဘ* ဟုေခၚသည္။

*ေလာကၾကီးတြင္ လူတစ္မ်ိဳးရွိသည္……*
အမွားအမွန္ ခြဲျခားသိျမင္ေအာင္ သြန္သင္ဆံုးမတတ္ၿပီး သားသမီးအရင္းခ်ာကဲ့သို႕ ပဲ့ကိုင္လမ္းညႊန္တတ္သည္။ စည္းကမ္းတြင္ ခ်မွတ္ေပးတတ္ၿပီး ဗဟုသုတမ်ားကို မွ်ေ၀ေပးတတ္သည္။ ဆူပူၾကိမ္းေမာင္းျခင္းမွာလည္း လူေတာ္လူေကာင္းျဖစ္ေစခ်င္ေသာ ေစတနာသာလွ်င္ျဖစ္သည္။ ထိုလူမ်ိဳးကို *ဆရာ* ဟုေခၚသည္။

*ေလာကၾကီးတြင္ လူတစ္မ်ိဳးရွိသည္……*
တစ္ခါတစ္ရံ ကိုယ္ႏွင့္ရန္ျဖစ္တတ္ၿပီး စကားႏိုင္လည္းလုတတ္ေသးသည္။ ကိုယ့္ေ၀စုကို လုစားတတ္ၿပီး မိဘကိုလည္း အတိုင္အေတာလုပ္တတ္ေသးသည္။ သို႕ေသာ္ ကိုယ့္ကို တစ္ျခားသူမ်ားထက္ ပိုခ်စ္ၿပီး ပိုဂရုစိုက္တတ္သည္။ အေရးၾကံဳပါက ေသြးနီးၾကသည္။ ထိုလူမ်ိဳးကို *ေမာင္ႏွမ* ဟုေခၚသည္။

*ေလာကၾကီးတြင္ လူတစ္မ်ိဳးရွိသည္……*
မေတြ႕မျမင္ရလွ်င္ လြမ္းေနတတ္ၿပီး ေတြ႕ျပန္လွ်င္ ရင္ေတြခုန္က ဆြံအေနတတ္သည္။
စိတ္ထဲ၊ အေတြးထဲတြင္ အျမဲလႊမ္းမိုးေနတတ္ၿပီး ႏွစ္ႏွစ္ျခိဳက္ျခိဳက္
အိပ္မေပ်ာ္ေအာင္လည္း အိပ္မက္ထဲထိ ၾကီးဆိုးေနတတ္သည္။ ကိုယ့္အတြက္ အလွပဆံုးႏွင့္
အခ်ိဳၿမိန္ဆံုး ပန္းသီးေလး တစ္လံုးလိုပင္။
ထိုလူမ်ိဳးကို *ခ်စ္သူ* ဟုေခၚသည္။

*ေလာကၾကီးတြင္ လူတစ္မ်ိဳးရွိသည္……*
တျခားသူ မသိေသာ ကိုယ္၏ လွိဳ႕၀ွက္ခ်က္မ်ားကို သူသိသည္။ ကိုယ္စာမရေသာ အခ်ိန္တြင္
ရွင္းျပတတ္ၿပီး ကိုယ္အမွားလုပ္မိေသာ အခ်ိန္တြင္ ကိုယ့္ဘက္မွ ရပ္တည္ၿပီး
၀န္ခံေပးတတ္သည္။ အားငယ္ေသာ အခ်ိန္တြင္ အားေပးတတ္ၿပီး၊ ၀မ္းနည္းေနသည့္
အခ်ိန္မ်ားတြင္ ႏွစ္သိမ့္တတ္သည္။ ကိုယ္အဆင္ေျပလွ်င္ သူ႕ကို ေမ့ေနတတ္ၿပီး
အဆင္မေျပေသာ အခ်ိန္မ်ားတြင္ ကိုယ္ရင္ဖြင့္သမွ်ကို စိတ္ရွည္ရွည္ႏွင့္
နားေထာင္ေပးတတ္သည္။ ကိုယ္ႏွင့္အတူရွိေနမည့္ အခ်ိန္မ်ားက ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ထပ္ပင္
ၾကာရွည္ခိုင္ၿမဲတတ္သည္။
ထိုလူမ်ိဳးကို *သူငယ္ခ်င္း* ဟုေခၚသည္။

*ေလာကၾကီးတြင္ လူတစ္မ်ိဳးရွိသည္……*
မိဘ၏ ဆိုဆံုးမမွဳႏွင့္ ေႏြးေထြးေသာ ေမတၱာေအာက္တြင္ ၾကီးျပင္းလာခဲ့သည္။ ဆရာမ်ား၏
သြန္သင္ဆံုးမ မွဳေအာင္တြင္ အမွားအမွန္ကို ခြဲျခားတတ္လာခဲ့သည္။ ေမာင္ႏွမမ်ား၏
ခ်စ္ခင္မွဳေအာက္တြင္ စည္းလံုးျခင္းေတြ ရယူတတ္လာခဲ့သည္။ ခ်စ္သူ၏
ၾကင္နာယုယမွဳေအာက္တြင္ အခ်စ္စစ္ကို ရွာေဖြတတ္လာခဲ့ၿပီး သူငယ္ခ်င္းမ်ား၏
ကူညီမွဳေအာက္တြင္ ဘ၀၏ တက္လမ္းကို ေရႊးခ်ယ္တတ္လာခဲ့သည္။ ထိုသူမ်ားသည္
ကိုယ့္ဘ၀ထဲသို႕ ဧည့္သည္တစ္ေယာက္လို ၀င္လာၾကသည္။ အခ်ိန္တန္လွ်င္ ထြက္သြားၾကသည္။
သူတို႕သည္ ဘ၀ကို အသိဥာဏ္ႏွင့္ ဗဟုသုတ တိုးပြားေအာင္ ကူညီေပးၾကသည္။ ဘ၀ကို
ေပ်ာ္ရႊင္မွဳမ်ားျဖင့္ စိုျပည္ေစခဲ့သည္။ ထိုသူမ်ားကို ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္း
လွိဳက္လွိဳက္လဲလဲေျပာဖို႕ တစ္ခါတစ္ရံတြင္ ေမ့ေနတတ္သည္။
ထိုလူမ်ိဳးမ်ားမွာ *ကိုယ့္ကိုယ္တိုင္* ပင္ျဖစ္ပါေတာ့သည္။

Ref:Myanmar Information 

PannPwint

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Fagebook Page ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Like ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Group ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Join ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္သမွ်ကို { ဒီမွာ } သြားဖတ္လိုက္လိုက္ပါ

<<< စာေပခ်စ္သူ ပရိတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာပါ..

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္ဆက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို မည္သူမဆို

လြတ္လပ္စြာျပန္လည္မွ်ေဝႏိုင္ပါတယ္....

အခု လို အားေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ >>>

http://www.mmbookstore.net/

Read more »

ဥာဏ္ႀကီးရွင္တစ္ေယာက္လိုၿဖစ္ေအာင္ဘယ္လိုလုပ္မလဲ

ကမၻာေပၚတြင္ အထက္ၿမက္ဆံုးလူသားကိုသင္သိပါသလား? သာမန္လူအမ်ားစုရဲ့ အိုင္က်ဴဟာ ၁၀၀ပတ္၀န္းက်င္မွာရွိပင္မဲ့၊ ဥာဏ္ႀကီးရွင္မ်ားရဲ့ အိုင္က်ဴဟာဆိုရင္ ၁၄၀ႏွင့္အထက္မွာရွိႀကပါတယ္။
အသိဥာဏ္ကို အိုက္က်ဴအမွတ္ႏွင့္တိုင္းတာရာမွာအၿငင္းပြားစရာမ်ားစြာရွိသလို ကြ်န္ေတာ္တို႔အားလံုးဟာ အလြန္ေတာ္တဲ့ ပါရမီရွင္ၿဖစ္ဖို႔မလြယ္ကူပါဘူး။ သို႔ေသာ္ၿငားလည္း ကမၻာေက်ာ္ ဥာဏ္ႀကီးရွင္ အထင္ကရမ်ားၿဖစ္တဲ့ ေဘးလ္ဂိတ္၊ အဲလ္ဘတ္ အိုင္းစတိုင္အစရွိသည္ တို႔ေရွ့ေဆာင္လုပ္ၿပခဲ့တဲ့
ပင္ကိုလကၡဏာ၊ အက်င့္စရုိက္တို႔ကို ေလ့လာဆည္းပူးၿပီး လက္ေတြ႔အသုံးခ်မယ္ဆိုရင္ေတာ့ သင္ဟာ ေအာင္ၿမင္ၿပီးႀသဇာႀကီးမားတဲ့ သူတစ္ဦးၿဖစ္လာမွာပါ။
အဆိုပါေအာင္ၿမင္သူမ်ားရဲ့ အက်င့္စရုိက္ေတြထဲက အခ်က္ေလးခ်က္ကိုေ၀မွ်လိုက္ပါတယ္။
၁) မဆုတ္မနစ္ႀကိဳးစားပါ- အရွုံးသမားတစ္ေယာက္လို ဘယ္ေတာ့မွမခံယူပါနဲ႔။ ေသာမတ္အဲဒီဆင္ဟာဆိုရင္ၿဖင့္ မီးသီးတစ္လံုးထြန္းလင္းေတာက္ပဖို႔ အတြက္ ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာေသာမီးသီးမ်ားစြာကိုစမ္းသပ္ၿပီးမွ သူ႔ရဲ့အိ္ပ္မက္ကိုအေကာင္အထည္ေဖာ္ႏိုင္တာပါ။
၂) ရယ္မွန္းခ်က္ကိုအေလးနက္ထားပါ- ဘ၀အတြက္ အၿမင့္ဆံုးေသာရည္မွန္းခ်က္ကိုထားပါ။ အေပါင္းအသင္းမ်ားနဲ႔လည္း ေဆြးေႏြးတုိင္ပင္ပါ။ ထိုမွတဆင့္ရည္မွန္းခ်က္ကို ရေအာင္ဖန္တီးႏိုင္တဲ့သူတစ္ဦးၿဖစ္ေအာင္ႀကိဳးစားပါ။
၃) စာမ်ားမ်ားဖတ္ပါ- တစ္ရက္မွာ စာ၁၅မိနစ္ဖတ္ရံုၿဖင့္ တႏွစ္မွာ စာလံုးေပါင္းတသန္းေက်ာ္ဖတ္ရွုသူတဦးၿဖစ္လာမွာပါ။
၄) သိလို၊ေလ့လာလိုစိတ္ရွိပါ- ထက္ၿမက္သူမ်ားဟာ အၿမဲလုိလုိေမးခြန္းမ်ားစြာရွိၿပီး၊ ပတ္၀န္းက်င္ရွိအရာမ်ားကို ေလးေလးနက္နက္ေတြးေခၚသူမ်ားၿဖစ္သလို၊
အေကာင္းဆံုးေသာအရာ ဟာဘာလဲဆိုတာေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္သူမ်ားလည္းၿဖစ္ႀကပါတယ္။

Ref: Entrepreneur
Mr. Guy
World Myanmar (world-myanmar.com)

Read more »

ျငင္းပယ္ခံရတဲ့ နာက်င္မႈကုိ ဘယ္လုိ ကုစားမလဲ

တစ္စံုတစ္ေယာက္က သင့္ကုိ အခ်စ္ေရးမွာ ျဖစ္ေစ၊ မိတ္ေဆြ အေပါင္းအေဖာ္၊ မိသားစု၊ အလုပ္ ဒါမွမဟုတ္ အျခား အေၾကာင္းအရာ တစ္ခုခုနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ျငင္းဆန္လုိက္တဲ့အခါ သင့္မွာ သူတုိ႔ရဲ႕ သတ္မွတ္ခ်က္နဲ႔ မကိုက္ညီဘဲ တစ္ခုခု ခ်ိဳ႕ယြင္းခ်က္ရိွေနလုိ႔ေပါ့။ အဲဒီလုိ ျငင္းလုိက္တဲ့ သူဟာ ဘယ္သူ ဘယ္၀ါ ျဖစ္ေနပါေစ။ သူ႔မွာ ျငင္းပုိင္ခြင့္ ရိွပါတယ္။ အကယ္၍ တစ္ေယာက္ေယာက္က သင့္ကုိ ျငင္းလုိက္တာဟာ သင့္ရဲ႕ တန္ဖုိးကုိ ေလ်ာ့သြားေစတာ မဟုတ္ပါဘူး။ အေၾကာင္းက သင့္ရဲ႕ စိတ္၀ိဥာဥ္ကုိ ထိခုိက္သြားတာ မဟုတ္ဘဲ သင့္ရဲ႕ မာနကုိ ထိခုိက္တာေၾကာင့္ ျငင္းပယ္သူအေပၚ အျပစ္တင္ ေ၀ဖန္ ရံႈခ်လိုစိတ္နဲ႔ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ အျပစ္ရိွသူ တစ္ေယာက္လုိ ထိခုိက္ခံစားေစ ႏုိင္ပါတယ္။ အမွန္ကေတာ့ သင့္ရဲ႕ ကုိယ္ပုိင္တန္ဖုိးနဲ႔ သင့္ရဲ႕ စြမ္းေဆာင္ရည္ဟာ ေျပာင္းလဲ နိမ့္က်သြားျခင္း မရိွဘဲ ကုိယ့္ကုိကိုယ္ ႏိွမ္ခ်ေနတဲ့ စိတ္ကသာ အႏုိင္ယူ ထားျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။
ကၽြန္မ ကုိယ္တုိင္လည္း ျငင္းပယ္ခံရတဲ့အခါ နာက်င္တာပါပဲ။ အဲဒီလုိ ျဖစ္တဲ့အခါ ကၽြန္မဟာ အျခားတစ္ေယာက္ကုိ ကၽြန္မ ဘယ္လို ခံစားရတယ္ဆုိတာကုိ သူ႔ရဲ႕ အျမင္နဲ႔ ေလ့လာပံုေဖာ္ခုိင္းပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ကၽြန္မကုိ ျငင္းလုိက္တဲ့ သူက ကၽြန္မထက္ ပုိၿပီးေတာ္တယ္လုိ႔ မွတ္ယူထားလုိက္တယ္။ ဒါမွမဟုတ္ ကၽြန္မဟာ တနည္းနည္းနဲ႔ ထိုက္တန္မႈ မရိွေသးဘူးလုိ႔ စၿပီး ယံုၾကည္လက္ခံလုိက္တယ္။ ဟုတ္တာေပါ့။ ကၽြန္မကုိ ျငင္းလုိက္တဲ့သူဆီမွာ သူျငင္းရေလာက္တဲ့ အေၾကာင္းျပခ်က္၊ ဆင္ေျခဆုိတာ ရိွနုိင္တယ္ေလ။ အဲဒီ အေၾကာင္းျပခ်က္က ကၽြန္မဟာ ကုိက္ညီမႈ မရိွတဲ့ သူျဖစ္တဲ့အတြက္ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ယူက်ံဳးမရ ျဖစ္စရာ မလုိဘူးေလ။
နမူနာတစ္ခု အေနနဲ႔ ကၽြန္မရဲ႕ အေတြ႔အႀကံဳကုိ ေျပာပါရေစ။ ကၽြန္မေကာလိပ္တက္ေနတဲ့ အခ်ိန္ အေမ ရုတ္တရက္ ဆံုးသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္မဟာ ၀မ္းနည္း ပူေဆြးမႈေတြ ေလ်ာ့သြားေလမလား ဆုိတဲ့စိတ္နဲ႔ အေမ မရိွေတာ့တဲ့ အိမ္ကုိ ေနာက္က်မွ ျပန္တယ္။ အတန္းမွန္မွန္ မတက္တဲ့ အတြက္ တျဖည္းျဖည္း စာေမးပြဲရလဒ္ကလဲ က်လာတယ္။ စိတ္ညစ္ စိတ္ပ်က္လာၿပီး ဘ၀ကုိ ခပ္ဆုိးဆုိးနဲ႔ အဆံုးသတ္ခ်င္စိတ္ေတာင္ ေပါက္လာခဲ့တယ္။ စိတ္ပ်က္လက္ပ်က္နဲ႔ နားခုိဖုိ႔ရာ ေနရာတစ္ခုကုိ ရွာခဲ့တယ္။ ဒါ့အျပင္ ကၽြန္မရဲ႕ ခံစားခ်က္ေတြကုိ ေဖာ္ျပနုိင္မယ့္ အရာတစ္ခု ပုိင္ဆုိင္ခ်င္ခဲ့တယ္။ ဒီ့အတြက္ ကၽြန္မ ေကာလိပ္က လူမႈေရးအဖြဲ႔အစည္းတစ္ခု မွာ အလုပ္အမႈေဆာင္ဆုိတဲ့ ရာထူးကုိ ေလွ်ာက္ခဲ့တယ္။  အေပါင္းအသင္းမ်ားတဲ့သူ၊ လူ၀င္ဆန္႔တဲ့သူ ျဖစ္တဲ့အတြက္ ကၽြန္မဟာ ဒီရာထူးေနရာနဲ႔ ကုိက္ညီမႈ အရိွဆံုးလုိ႔ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ထင္ခဲ့တယ္။
ဒါနဲ႔ အမႈေဆာင္အဖြဲ႔၀င္ကုိ မဲေပးေရြးခ်ယ္တဲ့ ေန႔မွာေတာ့ ကၽြန္မတုိ႔ ေလွ်ာက္ထားသူ အားလံုး အစည္းအေ၀းခန္းမထဲမွာ စုေ၀းၾကၿပီး ကၽြန္မဟာဆုိရင္ အေတာ့္ကုိ  စိတ္လႈပ္ရွားေနခဲ့ပါတယ္။ ရာထူး ေနရာ အေတာ္မ်ားမ်ားကုိ မဲေပးေရြးခ်ယ္ၿပီးေနာက္မွာေတာ့ အဖြဲ႔၀င္ အလုပ္အမႈေဆာင္ ေနရာအတြက္ ေရြးခ်ယ္ဖုိ႔ အခ်ိန္ေရာက္လာခဲ့တယ္။ ဥကၠဌဟာ ကၽြန္မအပါအ၀င္ ေလွ်ာက္ထားသူေတြကုိ လက္ေထာင္ခုိင္းၿပီး စာရင္း မွတ္သားၿပီးတဲ့အခါ ကၽြန္မတုိ႔ကုိ အခန္းထဲကေန ထြက္ခုိင္းပါတယ္။ က်န္တဲ့ အဖြဲ႔၀င္ေတြကေတာ့ တုိင္ပင္ေဆြးေႏြးၾကၿပီး သူတုိ႔နွစ္သက္တဲ့ လူတစ္ေယာက္ကုိ ေရြးခ်ယ္ထားပါတယ္။
သူတုိ႔ေရြးခ်ယ္ၿပီးလုိ႔ ကၽြန္မတုိ႔ အခန္းထဲ ျပန္၀င္ရတဲ့အခါမွာေတာ့ အေရြးခံရသူဟာ ထင္ထားသလုိ ကၽြန္မမဟုတ္ပါဘူး။ ဒါနဲ႔ ေနာက္တစ္ေနရာ အတြက္ ထပ္ေရြးပါတယ္။ ကၽြန္မလဲ လက္ေျမွာက္ၿပီး အေရြးခံ၊ ေနာက္ အခန္းထဲကထြက္ၿပီး ရလဒ္ကုိေစာင့္ျပန္ပါတယ္။ ဒီတစ္ႀကိမ္မွာလည္း ကၽြန္မ ေရြးခ်ယ္ျခင္းမခံရေသးပါဘူး။ ကၽြန္မ ရွက္စျပဳလာပါၿပီ။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မရဲ႕ ဘ၀မွာ သိသာထင္ရွားတဲ့ အရာတစ္ခုကုိ ပုိင္ဆုိင္ခ်င္တာေၾကာင့္ စိတ္ပ်က္ေပမယ့္ ေနာက္ထပ္ ေနရာအတြက္ ထပ္မံအေရြးခံပါတယ္။ ေနာက္တစ္ႀကိမ္လည္း အေရြးမခံရျပန္ပါဘူး။ ဒီလုိနဲ႔ အဖြဲ႔၀င္ေနရာ အားလံုးကုန္တဲ့အထိ ကၽြန္မ အခါခါ အေရြးခံခဲ့ပါတယ္။
တစ္ႀကိမ္မွ အေရြးမခံခဲ့ရတဲ့ အဲဒီေန႔ကေတာ့ ကၽြန္မ အႀကိမ္ႀကိမ္ ေသဆံုးခဲ့တဲ့ ေန႔ပါပဲ။ အစည္းေ၀းခန္းထဲက လူအားလံုး၊ ေနာက္ၿပီး ဒီအဖြဲ႔ကလူအားလံုးနဲ႔ တစ္ကမၻာလံုးကလူေတြ ကၽြန္မကုိ ဆန္႔က်င္ေနၾကသလားလုိ႔ေတာင္ ထင္ခဲ့မိပါတယ္။ ဒီေလာက္ အႀကိမ္ႀကိမ္ေလွ်ာက္တာေတာင္ နည္းနည္းေလးမွ ကၽြန္မကုိ စာနာ သနားျခင္း မရိွဘူးလုိ႔ ေတြးခဲ့ပါတယ္။ ေလာေလာလတ္လတ္ အေမ ဆံုးထားတဲ့ ကၽြန္မကုိ ဗံုးတစ္လံုးနဲ႔ ပစ္လုိက္သလုိပါပဲ။ အေတာ့္ကုိ နာက်ည္းစရာေကာင္းတဲ့ ျငင္းပယ္မႈမ်ိဳးေတြပါပဲ။ ဒါနဲ႔ ကၽြန္မ ရွက္ျခင္း၊ နာက်ည္းမုန္းတီးျခင္း၊ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ သိမ္ငယ္ျခင္း စတဲ့ ခံစားခ်က္ေပါင္းစံုနဲ႔ အခန္းထဲကေန ထြက္လာခဲ့ၿပီး ကၽြန္မဟာ တန္ဖိုးမရိွတဲ့သူ၊  ခ်စ္ခင္ႏွစ္သက္ျခင္း မခံရတဲ့ သူတစ္ေယာက္လုိ႔ ခံစားခဲ့ရပါတယ္။
အဲဒီည ကၽြန္မနာနာက်ည္းက်ည္းနဲ႔ ငိုေၾကြးခဲ့တယ္။ သူတုိ႔အားလံုးကုိ မုန္းတီးၿပီး အျပစ္လဲတင္ရင္းေပါ့။ ေနာက္သူတုိ႔ကုိ ပညာျပန္ေပးမယ္ဆုိတဲ့စိတ္ ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့ေၾကာင့္ မ်က္ရည္ေတြ သုတ္ၿပီး အဲဒီ အဖြဲ႔ကေနထြက္ရံုမက ေကာလိပ္ကပါ ထြက္ၿပီး ကၽြန္မ အေဖရိွတဲ့ ျပင္သစ္ကုိ ျပန္သြားဖုိ႔ ဆံုးျဖတ္လုိက္ပါတယ္။ ဆံုးျဖတ္တဲ့အတုိင္း ထြက္သြားခဲ့ၿပီး ေနာက္ႏွစ္ေပါင္း ၂၀ ၾကာမွ အဲဒီ အစည္းအေ၀းခန္းထဲမွာ ဘာေတြ ျဖစ္ခဲ့တယ္ဆုိတာ သိလုိက္ရပါတယ္။  အခုအခ်ိန္မွာ ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ေတာ့ အဲဒီအဖြဲ႔အစည္းဟာ တစ္ႏွစ္ထက္တစ္ႏွစ္ ပုိၿပီး ထက္ျမက္ေကာင္းမြန္တဲ့ အမႈေဆာင္ေတြကုိ ေသခ်ာစီစစ္ေရြးခ်ယ္တာ ျဖစ္တဲ့အတြက္ လံုေလာက္တဲ့ ျပင္ဆင္မႈေတြ ျပဳလုပ္ဖုိ႔ လုိပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္မကေတာ့ ဘာမွ မျပင္ဆင္ခဲ့ဘဲ ဘာရည္ရြယ္ခ်က္မွလည္း မရိွခဲ့ပါဘူး။ လူပံုအလယ္မွာ ထင္ေပၚခ်င္စိတ္နဲ႔ လူေပါင္းဆန္႔တယ္ဆုိတဲ့ အရည္အခ်င္းတစ္ခုတည္းကုိ အားကုိးၿပီး အေရြးခံရဖုိ႔ ေမွ်ာ္လင့္မိခဲ့ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအေတြ႔အႀကံဳက ကၽြန္မဟာ ကၽြန္မကုိ ကၽြန္မ တန္ဖိုးမဲ့ၿပီး ခ်စ္စရာမေကာင္းတဲ့သူ အျဖစ္ ကုိယ့္ကုိကုိယ္ ဖန္တီးခဲ့သူ ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။
ဒါေပမယ့္ ေကာလိပ္ကထြက္တာကေတာ့ ကၽြန္မအတြက္ အေကာင္းဆံုးေတြထဲက တစ္ခုလုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ အားလံုးအတြက္ေတာ့ ကုိယ္စားမျပဳႏုိင္ေပမယ့္ ကၽြန္မအတြက္ေတာ့ ေကာလိပ္ဆက္မတက္ဘဲ အလုပ္စလုပ္ခဲ့တာ ပုိေကာင္းခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး အေဖနဲ႔ အတူရိွေနေတာ့ ကၽြန္မနားခုိရာရခဲ့ၿပီး ဘ၀လည္းစခဲ့တယ္လုိ႔ ေျပာႏုိင္ပါတယ္။ အကယ္၍ ေက်ာင္းမွာသာ ဆက္ေနဦးမယ္ဆုိရင္ စိတ္ေလေလနဲ႔ ေနာက္ထပ္ ၂ ႏွစ္ကုိ ဘယ္လုိ ျဖတ္သန္းေနဦးမယ္ဆုိတာ မေသခ်ာပါဘူး။
ဒါဟာ ေက်ာင္းအဖြဲ႔အစည္းကေန ရတဲ့ သင္ခန္းစာျဖစ္ၿပီး  အႀကိမ္ႀကိမ္ေသဆံုးသလုိ ခံစားမႈကေန ဘ၀အတြက္ ရုန္းကန္အား ျဖစ္ေစခဲ့ပါတယ္။ အကယ္၍မ်ား တစ္ေယာက္ေယာက္က ျငင္းလုိက္ၿပီဆုိရင္ သင္ဟာ အဲဒီအရာကုိ ဘယ္ေလာက္ပဲ လုိခ်င္ေနပါေစ ၊ သင္ဟာ အဲဒီအေျခအေန၊ ေနရာအတြက္ လံုေလာက္တဲ့သူ မဟုတ္ေသးဘူးဆုိတာ လက္ခံပါ။
ကၽြန္မဘ၀မွာ ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရတဲ့ ျငင္းပယ္ခ်က္ေတြကုိ ျပန္ၾကည့္မယ္ဆုိရင္ တစ္ခုစီတုိင္းက ကၽြန္မကုိ ဆန္႔က်င္ဘက္ေနရာကုိ ပုိ႔ေပးႏုိင္ၿပီး တခ်ိဳ႕ျငင္းဆန္မႈေတြက ကၽြန္မရဲ႕ အမွားေတြကုိ ျပင္ဆင္ေပးခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး လမ္းမွန္ကုိလည္း ေရာက္ေစခဲ့ပါတယ္။ ဒါ့အျပင္ အဲဒီ ျငင္းပယ္မႈေတြက ကၽြန္မကုိ အေကာင္းဆံုးျဖစ္ေစခဲ့တဲ့ တြန္းအား၊ ခြန္အားေတြလည္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
ဒါ့ေၾကာင့္ အဲဒီလုိ ျငင္းပယ္ခံလုိက္ရတဲ့အခါ အဲဒီထက္ပုိေကာင္းတဲ့ အခြင့္အေရး၊ အရာေတြက ကုိယ့္ကုိ ေစာင့္ေနတယ္လုိ႔ စိတ္အားတင္းသင့္ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီး ကုိယ့္အား ႀကိဳးစားမႈအား လုိေသးတယ္ဆုိတဲ့ စိတ္နဲ႔ ႏွစ္ဆတုိးၿပီး ႀကိဳးစားမယ္ဆုိရင္ အဲဒီ့ ျငင္းဆန္လုိက္တဲ့ အရာေတြထက္ ပုိေကာင္းတဲ့ အခြင့္အေရးက ကုိယ့္ထံေသခ်ာေပါက္ ေရာက္လာမွာ မလြဲပါဘူး။
သင့္ကုိ ျငင္းလုိက္တဲ့သူက ေကာင္းသည္ ျဖစ္ေစ၊ ဆုိးသည္ ျဖစ္ေစ သူ႔ကုိ မုန္းၿပီး အျပစ္တင္စိတ္ေတြ မထားပါနဲ႔။ အဲဒီ အစား သူဟာ တနည္းနည္းနဲ႔ သင့္ကုိ ေကာင္းတဲ့လမ္းကုိ ညြန္းၿပီး ေခၚေဆာင္သြားႏုိင္တဲ့ သူအျဖစ္ အေကာင္းျမင္ေပးပါ။ အဲဒီ အခိုက္အတန္႔မွာ ဘာလုိ႔လဲဆုိတာ သင္နားလည္ဦးမွာ မဟုတ္ေပမယ့္ အခ်ိန္ၾကာလာတဲ့အခါမွာေတာ့ သင့္ရဲ႕ မခံခ်င္စိတ္၊ အားထုတ္ႀကိဳးစားမႈနဲ႔ လမ္းေၾကာင္းမွန္ေရာက္ေစဖုိ႔ ခြန္အားအျဖစ္ ေပးလာတဲ့ ျငင္းပယ္ခံရတဲ့ ခါးသီးမႈကုိ ခ်ိဳၿမိန္စြာ လက္ခံလာႏုိင္မွာ ျဖစ္ပါတယ္။

ဒါေၾကာင့္ အျငင္းခံရတုိင္း စိတ္ပ်က္ အားမေလ်ာ့ဘဲ အားသစ္ေလာင္းၿပီး မိမိရည္မွန္းခ်က္ ပန္းတုိင္ကုိ လွမ္းကုိင္ႏုိင္ပါေစလုိ႔ MMBS Team ကေန ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းပါတယ္။

World Myanmar(world-myanmar.com)

Read more »

ကမာၻတစ္လႊားမွ IQ အရည္အေသြး ျမင့္မားလွသည့္ လူသိထင္ရွားပုဂၢိဳလ္ (၁၀)ဦး

နယ္ပယ္အသီးသီးမွ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားသည့္ လုပ္ငန္းရွင္ႏွင့္ အႏုပညာရွင္ အခ်ိဳ႕တို႔တြင္လည္း IQ အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္ ျမင့္ျမင့္မ်ား ပိုင္ဆိုင္ထားၾကရာ ယင္းတို႔အနက္ (၁၀)ဦးကို ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။
ကမာၻေပၚတြင္ သက္ဆိုင္ရာ နယ္ပယ္က႑အလုိက္ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားသူမ်ား၊ ေအာင္ျမင္ေနသူမ်ား၊ လူသိထင္ရွား Celebrity အမ်ားစုသည္ မိမိတုိ႔၏ လုပ္ငန္းတာဝန္မ်ား၊ ဖန္တီးမႈမ်ားအေပၚ ထဲထဲဝင္ဝင္၊ ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ စိတ္ဝင္တစား ျမႇဳပ္ႏွံခဲ့ၾကသူမ်ား ျဖစ္ၾကသည္။ ထို႔အျပင္ အႏုပညာ၊ စီးပြားေရး၊ နည္းပညာ နယ္ပယ္အသီးသီးတြင္ ဘြဲ႕အေျမာက္အျမား ရရွိထားသူမ်ား၊ ဘာသာစကား အမ်ိဳးမ်ိဳးကို က်င္လည္စြာ တတ္ေျမာက္ ေျပာဆုိႏုိင္သူမ်ား၊ ဇာတ္ညႊန္းတစ္ခုမွ်ကို ေခတၱမွ် ဖတ္ရႈ႐ံုျဖင့္ စဲြၿမဲစြာမွတ္မိေနတတ္သူမ်ား အစရွိသျဖင့္ ဉာဏ္ရည္ႏွင့္ ပတ္သက္ေသာ ထူးျခားသည့္ စြမ္းရည္ေကာင္းမ်ား ပိုင္ဆိုင္ထားသည့္ နာမည္ေက်ာ္မ်ားလည္း ရွိေနသည္။
ယင္းသို႔ေသာ Celebrity မ်ား၏ ဉာဏ္ရည္ထက္ျမက္မႈ အတိုင္းအတာ (IQ)ကိန္းဂဏန္းမ်ားသည္ ပါရမီရွင္အဆင့္မွ်ထိ ျမင့္မားေနေလ့ရွိသည္။ ပ်မ္းမွ်အားျဖင့္ သာမန္လူတစ္ဦး၏ IQ ပမာဏကို (၁၀၀)ဝန္းက်င္ဟု သတ္မွတ္ေလ့ရွိၿပီး ယင္းထက္ျမင့္မားေလ ဉာဏ္ရည္ဉာဏ္ေသြး ထက္ျမက္မႈအပိုင္းတြင္ ပိုမိုျပည့္ဝထူးခၽြန္ေလျဖစ္သည္။ (၁၄၀)အထက္ကိုမူ ပါရမီရွင္ဟု သတ္မွတ္ေလ့ရွိသည္။ နယ္ပယ္အသီးသီးမွ ထင္ရွားေက်ာ္ၾကားသည့္ လုပ္ငန္းရွင္ႏွင့္ အႏုပညာရွင္ အခ်ိဳ႕တို႔တြင္လည္း IQ အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္ ျမင့္ျမင့္မ်ား ပိုင္ဆိုင္ထားၾကရာ ယင္းတို႔အနက္ (၁၀)ဦးကို ေကာက္ႏုတ္ေဖာ္ျပအပ္ပါသည္။

၁၀။ နစ္ကိုးလ္ကစ္ဒ္မန္း
ကစ္ဒ္မန္း၏ ဉာဏ္ရည္ထက္ျမက္မႈသည္ မိဘမ်ားထံမွ အေမြဆက္ခံ ရရွိခဲ့သည္ဟု ဆိုႏုိင္မည္ ျဖစ္သည္။ ေဟာလိဝုဒ္ၾကယ္ပြင့္ ရုပ္ရွင္မင္းသမီး၏ မိဘႏွစ္ပါးသည္ သုေတသန ပေရာဂ်က္တစ္ခုအတြက္ အေမရိကန္သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕လာသည့္ သုေတသီမ်ား ျဖစ္ၾကၿပီး ကစ္ဒ္မန္းကို ဟာဝိုင္ယီရွိ ဟိုႏိုလူလူတြင္ ေမြးဖြားခဲ့သည္။

ကစ္ဒ္မန္း၏ ဖခင္သည္ ဇီဝဓာတုသိပၸံပညာရွင္ တစ္ဦးျဖစ္ၿပီး ကစ္ဒ္မန္းကမူ ဖခင္၏လမ္းစဥ္ကို မလိုက္ဘဲ အႏုပညာနယ္ပယ္တြင္ ေအာင္ျမင္မႈမ်ား ရွာေဖြရယူႏုိင္ခဲ့သည္။ လက္ရွိတြင္ မင္းသားကိတ္သ္အာဘန္ႏွင့္ လက္ထပ္ထားသည့္ ေဟာလိဝုဒ္ၾကယ္ပြင့္သည္ ကေလးဘဝငယ္ရြယ္စဥ္ကတည္းက အႏုပညာေလာကသုိ႔ စတင္ေျခခ် ဝင္ေရာက္လာသူလည္း ျဖစ္သည္။
သူမ၏ IQ အဆင့္မွာ (၁၃၂)အထိရွိၿပီး ဗစ္တိုရီးယား အႏုပညာေကာလိပ္ႏွင့္ ဩစေၾတးလ်လူငယ္မ်ား ျပဇာတ္ရံုတို႔တြင္ ပညာသင္ယူ ဆည္းပူးခဲ့ဖူးသည္။
ကစ္ဒ္မန္းသည္ အေကာင္းဆံုး မင္းသမီးဆုအတြက္ ေအာ္စကာဆုရရွိခဲ့ဖူးၿပီး ျဖစ္သလို UNICEF ၏ ႏွလံုးလွသံတမန္တစ္ဦးအေနျဖင့္ ပရဟိတလုပ္ငန္းမ်ားတြင္လည္း ကူညီေဆာင္ရြက္လ်က္သည္။ ကစ္ဒ္မန္းသည္ အမ်ိဳးသမီးမ်ား အၾကမ္းဖက္ခံရမႈ အေျခအေနမ်ားကို ကမာၻက ပိုမိုအာရံုစိုက္လာေအာင္ တက္တက္ႂကြႂကြ ႏိႈးေဆာ္စည္းရံုးေနသူ တစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။

၉။ ကီဗင္စေပဆီ
IQ အဆင့္ (၁၃၇)အထိ ရွိေနသည့္ စေပဆီ အေနျဖင့္ ငယ္စဥ္ေက်ာင္းသားဘဝကတည္းက ပညာရည္ထူးခၽြန္ၿပီး ေက်ာင္းအတြက္ ကိုယ္စားျပဳရသည့္ အဆင့္မ်ိဳး သတ္မွတ္ခံခဲ့ရျခင္းမွာ မဆန္းၾကယ္လွေခ်။ ေဟာလိဝုဒ္၌ ေတာ္လွန္ဆန္းသစ္ေသာ အျမင္ရွိသည့္ သရုပ္ေဆာင္တစ္ဦး ျဖစ္ခဲ့သလို ဘေရာ့ဒ္ေဝး ျပဇာတ္နယ္ပယ္တြင္လည္း ေအာင္ျမင္မႈမ်ား ရရွိခဲ့သည္။

ေဟာလိဝုဒ္တြင္ ဆယ္စုႏွစ္တစ္ခုေက်ာ္ၾကာ စြဲစြဲၿမဲၿမဲ ျဖတ္သန္းခဲ့ၿပီးေနာက္ လန္ဒန္အေျခစိုက္ Old Vic ျပဇာတ္ကုမၸဏီ၌ အႏုပညာဖန္တီးမႈဆိုင္ရာ ဒါရိုက္တာအျဖစ္ စာခ်ဳပ္ခဲ့သည္။ စေပဆီသည္ ၎၏ ဉာဏ္ရည္ျမင့္မားမႈကို သ႐ုပ္ေဆာင္၊ ဒါ႐ိုက္တာ၊ ပ႐ိုဂ်ဴဆာႏွင့္ စာေရးဆရာနယ္ပယ္မ်ား၌ ရပ္တည္ရင္း လက္ေတြ႕ျပသခဲ့သူျဖစ္သည္။

၈။ နာတာလီပို႔တ္မန္း
ဟားဗတ္တကၠသိုလ္မွ ဘြဲ႕ရခဲ့သူတစ္ဦးကို ႐ုပ္ရွင္႐ိုက္ကြင္းမ်ားတြင္ အေျခခ်ရပ္တည္ၿပီး ထူးထူးျခားျခား ေအာင္ျမင္ေနသည့္ အေျခအေနမ်ိဳး မ်ားမ်ားစားစား ေမွ်ာ္လင့္ႏုိင္မည္ မဟုတ္ေခ်။ ပို႔တ္မန္းသည္ ယင္းကဲ့သို႔ ရွားပါးစာရင္းဝင္ မင္းသမီးတစ္လက္ျဖစ္ၿပီး (၂၀၀၃)ခုႏွစ္က ဟားဗတ္မွ စိတ္ပညာအထူးျပဳဘြဲ႕ကို ရရွိထားခဲ့သည္။ ထုိ႔အျပင္ Black Swan ဇာတ္ကားတြင္ အေကာင္းဆံုး ဦးေဆာင္သ႐ုပ္ေဆာင္ရင္း ေအာ္စကာဆု၊ ေရႊကမာၻလံုးဆုမ်ားကို သိမ္းက်ံဳးရရွိထားခဲ့သည္။ ဆရာဝန္တစ္ဦးႏွင့္ အႏုပညာရွင္တစ္ဦးတို႔ ေပါင္းဖက္ရာမွ ေမြးဖြားလာသည့္ အစၥေရးသူ၏ IQ အဆင့္သတ္မွတ္ခ်က္သည္ (၁၄၀)အထိ ရွိေနသည္။

ပို႔တ္မန္းသည္ ဟီးဘရူးႏွင့္ အဂၤလိပ္စကားမ်ားကို ကြၽမ္းကြၽမ္းက်င္က်င္ ေျပာဆိုႏုိင္ၿပီး စပိန္၊ ဂ်ပန္၊ ဂ်ာမန္ႏွင့္ ျပင္သစ္ ဘာသာစကားမ်ားကိုပါ လက္ပြန္းတတီး ေလ့လာသင္ယူထားသူ ျဖစ္သည္။ “ကၽြန္မက ႐ုပ္ရွင္စတားတစ္ေယာက္ ဆိုတာထက္ ပိုၿပီးေတာ့ စမတ္က်ခ်င္ပါတယ္”ဟု ေျပာဆိုဖူးသည့္ ပို႔တ္မန္းအေနျဖင့္ ပညာေရးတြင္လည္း အမွန္တကယ္ ထူးခြၽန္သူတစ္ဦးဆိုသည္မွာ ယံုမွားစရာမရွိေခ်။

၇။ မက္ေဒါနား
<တစ္ကမာၻလံုးအတုိင္းအတာျဖင့္ အယ္လ္ဘမ္ခ်ပ္ေရ ေကာ္ပီေပါင္း သန္း(၃၀၀)ေက်ာ္ ေရာင္းခ်ၿပီးသည့္ေနာက္ Material Girl စတားအဆိုေတာ္သည္ အထင္ကရ ဂီတၾကယ္ပြင့္ တစ္ဦးအျဖစ္ ခိုင္ခိုင္မာမာ မွတ္ေက်ာက္တင္ႏုိင္ခဲ့ၿပီး ျဖစ္သည္။ သူမ၏အသံႏွင့္ သူမ၏အလွအပတို႔ကို ေဘးဖယ္လုိက္လွ်င္ပင္ မက္ေဒါနား၌ အထူးတလည္ အသိအမွတ္ျပဳရမည့္ အရည္အေသြးေကာင္းတစ္ခု က်န္ရွိေနေသးသည္။ ယင္းမွာ သူမ၏ IQ အဆင့္ျဖစ္သည္။

မက္ေဒါနားသည္ IQ အဆင့္ (၁၄၀)အထိ ရွိေနသူျဖစ္ၿပီး ငယ္စဥ္က မစ္ခ်ီဂန္တကၠသိုလ္တြင္ အကပညာကို ဆည္းပူးသင္ယူေနရာမွ တစ္ဝက္တစ္ပ်က္ျဖင့္ ေက်ာင္းထြက္ခဲ့ရၿပီးေနာက္ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္အိပ္မက္မ်ားကို လက္ေတြ႕အေကာင္အထည္ေဖာ္ရန္အတြက္ နယူးေယာက္သို႔ စြန္႔စားထြက္ခြာလာခဲ့သည္။ မက္ေဒါနားသည္ သီခ်င္းအယ္လ္ဘမ္ (၁၂)ခုထိ ထုတ္ေဝျဖန္႔ခ်ိခဲ့ၿပီး ျဖစ္သလုိ ဖက္ရွင္အမွတ္တံဆိပ္မ်ား၊ ေရေမႊးအမွတ္တံဆိပ္ အမ်ိဳးမ်ိဳးတို႔ကို ထုတ္လုပ္ျခင္း အပါအဝင္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းအခ်ိဳ႕ကိုပါ စီမံကိုင္တြယ္ၿပီး ေအာင္ျမင္မႈမ်ား ရရွိေနသည္။

၆။ ဟီလာရီကလင္တန္
ပါရမီရွင္အဆင့္ IQ သတ္မွတ္ခ်က္မ်ိဳး ပိုင္ဆုိင္သူမ်ားထဲတြင္ အေမရိကန္သမၼတကေတာ္ေဟာင္းႏွင့္ ႏိုင္ငံျခားေရးဝန္ႀကီးေဟာင္း ဟီလာရီကလင္တန္သည္လည္း တစ္ဦးအပါအဝင္ျဖစ္သည္။ လႊတ္ေတာ္အမတ္ဘဝမွသည္ သမၼတေလာင္းေနရာထိ ႏုိင္ငံေရးနယ္ပယ္တြင္ အမ်ိဳးမ်ိဳးအဖံုဖံု က်င္လည္ခဲ့ေသာ ကလင္တန္သည္ IQ အဆင့္ (၁၄၀)အထိ ရွိေနသူ တစ္ဦးျဖစ္သည္။

ခ်ီကာဂိုတြင္ ေမြးဖြားသည့္ ကလင္တန္သည္ ေက်ာင္းသူ မိန္းကေလးငယ္ ဘဝကတည္းက ရည္မွန္းခ်က္ ႀကီးႀကီးမားမား ထားရွိခဲ့သည္။
ႏုိင္ငံေရးနယ္ပယ္ကို သူမဘဝ၏ တက္လမ္းအျဖစ္ အခုိင္အမာ မေရြးခ်ယ္မီက ကလင္တန္သည္ အာကာသယာဥ္မွဴးတစ္ဦး ျဖစ္လာရန္အတြက္ NASA တြင္ အေလးအနက္ ခ်ိတ္ဆက္ႀကိဳးစားခဲ့ဖူးၿပီး ထုိစဥ္က အမ်ိဳးသမီးအာကာသယာဥ္မွဴးမ်ား ေရြးခ်ယ္ရန္ အစီအစဥ္မရွိေသးဟု NASA က ျပန္ၾကားခဲ့၍သာ ကလင္တန္တစ္ေယာက္ အာကာသဟင္းလင္းျပင္ထဲ ေရာက္မေနဘဲ လႊတ္ေတာ္အေဆာက္အအံုထဲ ေရာက္လာခဲ့ျခင္းျဖစ္သည္။

၅။ စတိဗ္မာတင္
Father of the Bride ႏွင့္ Pink Panther ကဲ့သို႔ ရုပ္ရွင္မ်ားတြင္ ဆံပင္ျဖဴျဖဴႏွင့္ သရုပ္ေဆာင္ မာတင္၏ ရယ္ရႊင္ဖြယ္ဇာတ္ရုပ္မ်ားကို ေတြ႕ျမင္ခဲ့ရၿပီး ျဖစ္သည္။ မာတင္သည္ ရုပ္ရွင္ပိတ္ကားေပၚတြင္ ပရိသတ္မ်ား ေတြ႕ျမင္ရသည့္ ပံုရိပ္မ်ိဳးထက္ ပိုမိုနက္နဲေသာ ေနာက္ခံျဖတ္သန္းမႈမ်ား ရွိေနသူျဖစ္သည္။ ၎သည္ ေလာင္းဘိခ်္ရွိ ကယ္လီဖိုးနီးယားျပည္နယ္တကၠသိုလ္တြင္ စိတ္ပညာအထူးျပဳအျဖစ္ ပညာသင္ယူခဲ့ၿပီး ထုိ႔ေနာက္တြင္မူ ပရိသတ္မ်ားကို ေပ်ာ္ေတာ္ဆက္သည့္ ဟာသဇာတ္ေဆာင္တစ္ဦး၏ ဘဝကို ခံယူခဲ့သည္။

ထူးျခားခ်က္မွာ မာတင္သည္ MENSA ေခၚ ႏိုင္ငံတကာမွ IQ အဆင့္အတန္း အလြန္ျမင့္မားသူမ်ား စုဖြဲ႕ထားသည့္ အစည္းအရံုးမွ အသင္းဝင္တစ္ဦး ျဖစ္ေနျခင္းပင္။ ၎၏ IQ အဆင့္သည္ (၁၄၂)အထိ ရွိေနေၾကာင္း သိရသည္။ ေတးရးဆရာဘဝမ်ားကိုပါ ခံယူထားၿပီး ကမာၻ႕အဆင့္ ဘင္ဂ်ိဳတူရိယာပညာရွင္ တစ္ဦးအျဖစ္လည္း သတ္မွတ္ခံထားရသည္။

၄။ ရွရြန္စတုန္း
Q အဆင့္ မယံုႏိုင္ေလာက္စရာ ျမင့္မားေနသည့္ ေနာက္ထပ္ ေဟာလိဝုဒ္ ၾကယ္ပြင့္တစ္ဦးအျဖစ္ စတုန္းကို ညႊန္းဆိုရမည္ ျဖစ္သည္။ သူမ၏ IQ အဆင့္မွာ (၁၅၄)ျဖစ္သည္။ မ်က္လံုးျပာျပာမ်ားႏွင့္ မင္းသမီးသည္ စက္ရံုအလုပ္သမားတစ္ဦး၏ သမီးအျဖစ္ ဘဝကို အစျပဳခဲ့ေသာ္လည္း အသက္(၁၅)ႏွစ္အရြယ္တြင္ ပင္ဆယ္လ္ေဗးနီးယားရွိ အီဒင္ဘိုရိုတကၠသိုလ္မွ စေကာလားရွစ္ ရရွိသည္အထိ ပညာေရးတြင္ ထူးခြၽန္ခဲ့သည္။

တကၠသိုလ္တြင္ ဖန္တီးေရးသားမႈ အတတ္ပညာႏွင့္ ပန္းခ်ီအႏုပညာ ဘာသာရပ္မ်ားကို သင္ယူခဲ့ၿပီး ဇြဲနပဲႀကီးသည့္ ေက်ာင္းသူေလးတစ္ဦးအျဖစ္ သတ္မွတ္ျခင္းခံခဲ့ရသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္မူ ပင္ဆယ္လ္ေဗးနီးယား အလွမယ္ၿပိဳင္ပြဲ၌ သရဖူေဆာင္းခဲ့ၿပီးေနာက္ ေမာ္ဒယ္ေလာကသို႔ ေျခခ်ဝင္ေရာက္လာၿပီး ထိုမွတစ္ဆင့္ ေဟာလိဝုဒ္ၾကယ္တစ္ပြင့္ ေမြးဖြားလာခဲ့သည္။ Total Recall ႏွင့္ Basic Instinct ဇာတ္ကားမ်ားတြင္ ေျပာင္ေျမာက္စြာ သရုပ္ေဆာင္ခဲ့သည့္ မင္းသမီးသည္ အီတလီစကားကိုလည္း လည္လည္ပတ္ပတ္ ေျပာဆိုတတ္သူ တစ္ဦးျဖစ္သည္။

၃။ ကြန္တင္တာရန္တီႏို
အထက္တန္းပညာေရးမွ် သင္ယူၿပီး ေက်ာင္းထြက္ခဲ့သူတစ္ဦး ျဖစ္ေသာ္လည္း တာရန္တီႏိုသည္ ဉာဏ္ရည္အရ IQ အဆင့္ (၁၆၀)အထိ ပိုင္ဆုိင္ထားသူ ျဖစ္သည္။

တစ္နည္းအားျဖင့္ ကမာၻေပၚတြင္ ဉာဏ္ရည္ဉာဏ္ေသြး သတ္မွတ္ခ်က္ အျမင့္ဆံုးပုဂၢိဳလ္မ်ားအနက္ တစ္ဦးအျဖစ္ ယူဆႏုိင္သည္။ တစ္ခ်ိန္က သရုပ္ေဆာင္သင္တန္းမ်ား တက္ေရာက္ခဲ့ဖူးေသာ္လည္း မိမိ၏ စိတ္အာရံုကို ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ ဖမ္းစားႏုိင္ေသာ နယ္ပယ္သည္ စာေရးျခင္းႏွင့္ ရုပ္ရွင္ဒါရိုက္တာ အလုပ္မ်ားသာျဖစ္ေၾကာင္း ရွာေဖြ ေတြ႕ရွိလာခဲ့သည္။
စိတ္ကူးစိတ္သန္း ေကာင္းမြန္ေသာ္လည္း မိခင္ကို ေၾကာက္ရြံ႕ေနရေလ့ရွိသည့္ လူငယ္ေလးတစ္ဦးသည္ ယခုအခါ ရုပ္ရွင္ေလာက၏ ထူးခြၽန္ေသာ ပဲ့ကိုင္ရွင္ ဒါရိုက္တာတစ္ဦးအျဖစ္ ရပ္တည္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ ၎၏ Pulp Fiction ဇာတ္ကားသည္ အေကာင္းဆံုး ဖန္တီးမႈလက္ရာတစ္ခုအျဖစ္ ေဟာလိဝုဒ္ ရုပ္ရွင္ေဝဖန္ေရး ပညာရွင္မ်ားႏွင့္ ပရိသတ္မ်ားက သတ္မွတ္ထားၾကသည္။

၂။ ဘီလ္ဂိတ္စ္
ယေန႔အခ်ိန္ ဂိတ္စ္၏ ရပ္တည္ေနမႈအရ ၎၏ IQ အဆင့္ (၁၆၀)အထိ ရွိေနသည္ဆိုေသာ အခ်က္သည္ အံ့ဩစရာ အေျခအေနမ်ိဳး မဟုတ္ေတာ့ေခ်။

Microsoft ၏ ပဲ့ကိုင္ရွင္ႀကီးသည္ ေခတ္သစ္ ကြန္ပ်ဴတာနည္းပညာေလာကတြင္ ဖန္တီးဆန္းသစ္မႈ အမ်ိဳးမ်ိဳးျဖင့္ ဦးေဆာင္ခဲ့သူတစ္ဦးလည္း ျဖစ္သည္။ အခ်ိဳ႕ေသာ အထင္ကရပုဂၢိဳလ္ႀကီး အခ်ိဳ႕ကဲ့သို႔ပင္ ဂိတ္စ္သည္လည္း ပညာေရးဆံုးခန္းမတိုင္ဘဲ ဟားဗတ္တကၠသိုလ္မွ ေက်ာင္းထြက္လာကာ Microsoft အတြက္ ထဲထဲဝင္ဝင္ ျမႇဳပ္ႏွံခဲ့သည္။
ငယ္သူငယ္ခ်င္းတစ္ဦးျဖစ္သည့္ ေပါလ္အလန္ႏွင့္အတူ (၁၉၇၅)ခုႏွစ္တြင္ ဂိတ္စ္က အစျပဳတည္ေထာင္ခဲ့သည့္ Microsoft သည္ ယခုအခါ ကမာၻေပၚတြင္ အႀကီးက်ယ္ဆံုး Software ကုမၸဏီႀကီးအျဖစ္ ရပ္တည္ေနၿပီ ျဖစ္သည္။ Microsoft၏ ေအာင္ျမင္မႈ အရွိန္အဝါေၾကာင့္ ဂိတ္စ္သည္လည္း ကိုယ္ထူးကိုယ္ခြၽန္ ခ်မ္းသာလာသည့္ အသက္အငယ္ဆံုး ဘီလ်ံနာအျဖစ္ အသက္(၃၁)ႏွစ္အရြယ္တြင္ မွတ္တမ္းတင္ႏိုင္ခဲ့သည္။

၁။ ဂ်ိမ္းစ္ဝုဒ္စ္
ေကာလိပ္ေက်ာင္းမွ ထြက္ခြာခဲ့ရသည့္ အျခားေသာ IQ အဆင့္ျမင့္ ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦးအျဖစ္ ဝုဒ္စ္ကို ေရြးခ်ယ္ရမည္ျဖစ္ၿပီး ယခုေဆာင္းပါးပါ (၁၀)ဦးတြင္ အဆင့္အျမင့္ဆံုး IQ ပိုင္ရွင္ အေနျဖင့္ပါ ညႊန္းဆိုရမည္ ျဖစ္သည္။ ဝုဒ္စ္၏ IQ အဆင့္သည္ (၁၈၄)အထိရွိၿပီး အထက္တန္းေက်ာင္းသား ဘဝကတည္းက ေလာ့စ္အန္ဂ်လိစ္ရွိ၊ ကယ္လီဖိုးနီးယား တကၠသိုလ္မွ သင္ရိုးတစ္ခုကို ဆည္းပူးေနခဲ့သည္။

အဲလ္ဘတ္အိုင္းစတိုင္း၏ IQ အဆင့္ (၁၆၀)ထက္ ပိုမိုျမင့္မားေသာ IQ အရည္အေသြးကို ပိုင္ဆိုင္ထားသူ တစ္ဦးအေနျဖင့္ မက္ဆာခ်ဴးဆက္ နည္းပညာတကၠသိုလ္တြင္ ပညာသင္ယူရင္း သမားရိုးက် သင္ၾကားမႈမ်ားကို ၿငီးေငြ႕လာသည္မွာ မဆန္းေခ်။ ထို႔ေၾကာင့္လည္း ၎သည္ ႏုိင္ငံေရးသိပၸံပညာရပ္ကို အထူးျပဳသင္ယူေနရာမွ ေက်ာင္းထြက္ၿပီး သရုပ္ေဆာင္နယ္ပယ္ထဲ ဝင္ေရာက္ခဲ့သည္။
Ghost of Mississippi ႏွင့္ Any Given Sunday ဇာတ္ကားမ်ားသည္ ဝုဒ္စ္၏ လူသိမ်ားေသာ အႏုပညာမွတ္တိုင္မ်ား ျဖစ္ခဲ့ၿပီး ၎၏ ဉာဏ္ရည္ထက္ျမက္မႈမ်ားက ဇာတ္ရုပ္အမ်ိဳးမ်ိဳးတြင္ ပိုင္ႏုိင္စြာ သရုပ္ေဆာင္ၿပီး ပရိသတ္မ်ားကို လႊမ္းမိုးႏုိင္သည့္ အႏုပညာရွင္တစ္ဦးအျဖစ္ ရပ္တည္ႏုိင္ေစခဲ့သည္။

Planet


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Fagebook Page ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Like ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Group ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Join ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္သမွ်ကို { ဒီမွာ } သြားဖတ္လိုက္လိုက္ပါ

<<< စာေပခ်စ္သူ ပရိတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာပါ..

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္ဆက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို မည္သူမဆို

လြတ္လပ္စြာျပန္လည္မွ်ေဝႏိုင္ပါတယ္....

အခု လို အားေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ >>>

http://www.mmbookstore.net/

Read more »

ဥာဏ္ေကာင္းေစရန္ တစ္ခုတည္းေသာ နည္းလမ္း

မိတ္ေဆြ သူငယ္ခ်င္းမ်ားက စသလိုလို နဲ႔ အတည္ေပါက္ ေမးလာတာ မ်ားလို႔ ဒီတစ္ေလာ ေသခ်ာ စဥ္းစားျပီး သိရွိလာတဲ့ ေတြ႔ရွိခ်က္ တစ္ခု ျဖစ္ပါတယ္။ ယင္း ေတြ႔ရွိခ်က္ အရ ဥာဏ္ေကာင္းေစရန္ နည္းလမ္း တစ္ခုတည္းသာ ရွိပါတယ္။ ဘာေဆးမွ ေသာက္လို႔ မရ၊ ဘယ္ နတ္ သၾကားမွ မဖန္ဆင္း၊ မဖန္တီး ေပးႏိုင္တာဟာ ဥာဏ္ေကာင္ျခင္း ျဖစ္ပါတယ္။ စေလ့လာ ၾကည့္ရေအာင္ -

အာခီးမီးဒစ္စ္
ဘီစီ ၂၁၀ ေက်ာ္တုန္းက ျဖစ္ပါတယ္။ ဘုရင္ၾကီးရဲ႕ ေရႊေပ်ာက္တဲ့အမွု ေျဖရွင္း မရတဲ့ အဆံုး ေရစိမ္ခ်ိဳးပါတယ္။ ေရဇလံုထဲ ကိုယ္တစ္ခုလံုး ဝင္လိုက္ခ်ိန္ သူ႔ခႏၶာကိုယ္နဲ႔ ထုထည္ တူညီတဲ့ ေရပမာဏ ထြက္သြားတာကို တစိမ့္စိမ့္ ထိုင္ေတြးရင္းနဲ႔ပဲ Archimedes’ principle လို႔ေခၚၾကတဲ့ အီးေကြးရွင္း တစ္ခုကို ေဖာ္ထုတ္ ႏိုင္ခဲ့ ပါတယ္။

နယူတန္
ဘာရယ္လို႔ မဟုတ္ သစ္ပင္ေအာက္မွာ ထိုင္ေနတုန္း ပန္းသီး ၾကလာတာကို တစ္စိမ့္စိမ့္ ၾကည့္ေတြးရင္ Gravity Law ကို ရွာေဖြ ေတြ႔ရွိသြားသတဲ့။ သာမန္ လူတစ္ေယာက္ဆုိရင္ ပန္းသီး ေကာက္စားရံု ျပီးသြားမယ့္ ကိစၥ သူ႔အတြက္ က်ေတာ့ ေတြးစရာ အမ်ားၾကီး ျဖစ္ခဲ့ ပါတယ္။

အိုင္းစတိုင္း
အိုင္းစတိုင္း အေၾကာင္း ေျပာစရာမလို ငယ္ငယ္ေလး ကတည္းက သာမန္ လူေတြနဲ႔ မတူပဲ အျမဲ ေတြးေခၚတတ္၊ တီထြင္ဆန္းသစ္ တတ္တဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။
အျမင့္ျမတ္ဆံုး လူသား ျဖစ္တဲ့ ေဂါတမ ျမတ္စြာဘုရားကို ၾကည့္ရေအာင္ လူ တစ္ေယာက္ ရဲ႕ အို၊နာ၊ေသ အျခင္းအရာ သံုးပါးကို ျမင္ရံုနဲ႔ သံေဝဂ ဥာဏ္ တည္ျပီး မင္း အျဖစ္ကို စြန္႔လြတ္လို႔ ေတာထြက္သြားပါတယ္။ ေနာက္ေတာ့ သေဗၼညဳတ ဥာဏ္ေတာ္ တည္ျပီး ဘုရား ျဖစ္ခဲ့ ပါတယ္။
ေတြ႔ရွိခ်က္
အထက္ပါ ဥပမာ အျပင္ အျခားေသာ လူပုဂၢိဳလ္ဥပမာ မ်ားစြာ ရွိေနပါ ေသးတယ္။ အားလံုးကို ျခံဳငံု ၾကည့္လိုက္ရင္ တူညီတဲ့ အခ်က္ တစ္ခ်က္ကုိသာ သြားေတြ႔ ပါတယ္။ ယင္းဟာ ‘နက္နက္ နဲနဲ ေတြးေခၚျခင္း’ ျဖစ္ပါတယ္။
ေရဇလံုထဲက ေရထြက္ရံုဆုိ ေရလွ်ံတယ္ပဲ ျမင္လိမ့္မယ္။ ပန္းသီးက်ရင္ ေကာက္စားဖို႔ပဲ ျမင္လိမ့္မယ္။ အုိ၊နာ၊ေသ ျမင္ရံုေလးဆုိ ေဖ်ာ္ေျဖေရး တစ္ခုေလာက္သာ ထင္လိမ့္မယ္။ ဒါေတြကို အေပၚယံ အျမင္အသိ၊ (မ်က္စိ) အသိ ကေန ဥာဏ္ အေပၚယံလႊာ အသိကို ဝင္တဲ့အခါ ေအာ္ ဒါဟာ ပန္းသီးပါလား၊ ေရလွ်ံတာပါလား၊ အုိ၊နာ၊ေသ မလြယ္ ပါလား။ ဒီေလာက္ပဲ သိပါလိမ့္မယ္။ တကယ္ နက္နက္နဲနဲ ေတြးတဲ့ အခါ ေရလွ်ံတာ ဘာေၾကာင့္လဲ။ ပန္းသီးေၾကြတာ ဘာလို႔အေပၚကို ေထာင္မတက္ပဲ ေျမၾကီးေပၚကို က်တာလဲ။ လူေတြ ဘာေၾကာင့္ ေကာင္းကင္ကို ေဇာက္ထိုး လမ္းမေလွ်ာက္ႏိုင္ပဲ ေျမၾကီး ကို ေျခတည္လို႔ လမ္းေလွ်ာက္ၾကသလဲ၊ အုိ၊နာ၊ေသ သံသရာမွာ လူေတြ ဘာေၾကာင့္ ၾကင္လည္ ေနရသလဲ အစရွိသျဖင့္ အဆင့္ဆင့္ နက္နက္နဲနဲ ေတြးတဲ့အခါ သာမန္ လူေတြ မသိႏိုင္တဲ့ အရာေတြ သိလာ ပါတယ္။
သာမန္လူေတြ မသိႏိုင္တဲ့ အရာမ်ားကို သိရွိလို႔ ျပန္လည္ ေဖာ္ ထုတ္ ျပသ ေပးလိုက္ တဲ့ အခါမွာ ဒီလူဟာ ေတာ္တယ္၊ ထူးခြ်န္ထက္ျမတ္တယ္၊ ဥာဏ္ေကာင္းတယ္ အစရွိသျဖင့္ ေျပာစမွတ္ျပဳ၊ အသိအမွတ္ျပဳ ခံရ ပါတယ္။
ဒီေလာက္ဆုိ စာဖတ္သူတုိ႔ နားလည္ ေလာက္ျပီ ထင္ပါတယ္။ အစားေကာင္းမစားရတာ၊ မေကာင္းတဲ့ ပတ္ဝန္းက်င္မွာ ေမြးဖြားရတာ၊ ဆင္းရဲ တာဟာ ဥာဏ္မေကာင္းျခင္း၊ ဥာဏ္ထိုင္းျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္ မဟုတ္ ပါဘူး။ စဥ္းစားေတြးေခၚမွု မရွိျခင္းကသာ ဥာဏ္နည္းျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္ ျဖစ္ျပီး နက္နက္နဲနဲ ေတြးေခၚ ေမ်ာ္ျမင္ တတ္ျခင္းက ဥာဏ္ေကာင္းျခင္းရဲ႕ အေၾကာင္းျပခ်က္ ျဖစ္ပါတယ္။
မိမိ ေလွ်ာက္လမ္းေနတဲ့ လမ္းေၾကာင္း၊ ပညာရပ္၊ အသက္ေမြးဝမ္းေက်ာင္း ပညာ တိုင္းမွာ နက္နက္နဲနဲ ေတြးေခၚ စရာေတြ အမ်ားၾကီးပါ။ ယင္းသုိ႔ အာရံု စူးစိုက္ ေတြးေခၚ လုပ္ကိုင္တဲ့ အေလ့အက်င့္ မ်ားလာရင္ ၾကိမ္းေသ ဥာဏ္ေကာင္းလာမွာ ျဖစပါတယ္။ အားလံုးကို ေလ့က်င့္ယူၾကဖို႔ စာေရးသူ အၾကံေပး လိုက္ပါတယ္။
.
ရိုးရာေလး

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Fagebook Page ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Like ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Group ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Join ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္သမွ်ကို { ဒီမွာ } သြားဖတ္လိုက္လိုက္ပါ

<<< စာေပခ်စ္သူ ပရိတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာပါ..

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္ဆက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို မည္သူမဆို

လြတ္လပ္စြာျပန္လည္မွ်ေဝႏိုင္ပါတယ္....

အခု လို အားေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ >>>

http://www.mmbookstore.net/

Read more »

တေယာ ၃လက္ႏွင့္တူေသာ လုပ္ငန္းခြင္ ၃မ်ိဳး

ဟိုးလြန္ခဲ့တဲ့ ႏွစ္ေပါင္းတစ္ရာ ႏွစ္ရာေလာက္တုန္းက နာမည္ႀကီး တူရိယာလုပ္တဲ့ ပညာ႐ွင္ႀကီးတစ္ေယာက္က တေယာကေလး သံုးလက္ လုပ္ခဲ့ပါသတဲ့။ သစ္ပင္ႀကီးတစ္ပင္တည္းက ရတဲ့ သစ္သားနဲ႕ တစ္ခ်ိန္တည္းမွာ တေယာ ၃လက္ လံုးကို တစ္ၿပိဳင္တည္း လုပ္ခဲ့တာမို႕ တေယာကေလးေတြဟာ တစ္လက္နဲ႕ တစ္လက္ ထပ္တူလို႕ မဆိုႏုိင္တဲ့တိုင္ သာမန္လူေတြဆိုရင္ မခြဲျခားႏုိင္ေအာင္ တူပါသတဲ့။ တူရိယာပညာ႐ွင္ႀကီးက အဲဒီတေယာကေလး ၃လက္ကို ဆိုင္ႀကီးတစ္ဆုိင္မွာ တင္ေရာင္းတယ္။ ပထမတေယာကေလးကို တေယာထိုးၿပီး အသက္ေမြး၀မ္းေက်ာင္းေနသူ တေယာပညာ႐ွင္ တစ္ေယာက္က ၀ယ္သြားတယ္။ သူ႕မွာ အျခား တေယာေတြ အမ်ားႀကီး ႐ွိေပမယ့္ ဒီတေယာကေလးကေတာ့ အသံမတူဘူးဆိုၿပီး သင့္ေတာ္တဲ့ ပြဲေတြမွာ ေန႕တိုင္းလိုလို လူေတြကို ေဖ်ာ္ေျဖဖို႕ သံုးတယ္။ ႏွစ္ေပါင္းၾကာေတာ့ တေယာကေလးလည္း သံုးပါမ်ားလြန္းေတာ့ ပ်က္သြားပါသတဲ့။ တေယာပ်က္ကေလးကို တေယာပညာ႐ွင္က အပ်က္အစီးေတြထားတဲ့ စတိုခန္းထဲမွာ ထည့္ထားတယ္။

ဒုတိယတေယာကေလးကို လာ၀ယ္တဲ့သူကေတာ့ သူေဌးကေလး။ တေယာထိုးတတ္လို႕ ၀ယ္တာမဟုတ္ဘူး။ ဂီတ ၀ါသနာပါတယ္၊ တေယာသံကို ႏွစ္ၿခိဳက္တယ္၊ တူရိယာပညာ႐ွင္ႀကီးရဲ႕ လက္ရာကိုလည္း ေလးစားတယ္။ ဒါေၾကာင့္ ေနာင္အခါ အခ်ိန္ရရင္ တေယာထိုး သင္ျဖစ္ခ်င္လည္း သင္ျဖစ္မွာ၊ အဲဒီအခါ သံုးျဖစ္ခ်င္ သံုးရတာေပါ့ဆိုၿပီး ေငြပိုေနလို႕ ၀ယ္ထားတဲ့ သေဘာပါပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူေဌးကေလးက သူေဌးႀကီးသာ ျဖစ္လာတယ္၊ တေယာထိုးသင္တဲ့ဆီ မေရာက္ဘူး။ ေနာက္ဆံုး ေသသာသြားတယ္။ သူ၀ယ္ထားတဲ့ တေယာကေလးကို သံုးၿပီး တစ္ခါမွ ပီပီျပင္ျပင္ တေယာထိုးမသြားႏုိင္ခဲ့ဘူး။ တေယာကေလးကေတာ့ ဗူးထဲမွာ အသစ္အတုိင္း ႐ွိေနပါသတဲ့။ ေ႐ွးေဟာင္းလက္ရာဆိုၿပီး တန္ဖိုးေတြေတာင္ တက္ေနေသးသတဲ့။

ေနာက္ဆံုးက်န္ေနတဲ့ တေယာကေလးကိုေတာ့ ၀ါသနာ႐ွင္ လူငယ္ တစ္ေယာက္က ၀ယ္သြားပါသတဲ့။ သူ႕ခမ်ာ တေယာကေလးကို ႀကိဳက္ေပမယ့္ ပထမ ႏွစ္ေယာက္လို ခ်က္ခ်င္း မ၀ယ္ႏိုင္႐ွာဘူး။ ေငြမျပည့္လို႕ ေစ်းကိုလည္း ဆစ္ေသးတယ္။ စုထားတဲ့ေငြေတြ ႐ွိသမွ် သြား႐ွာထုတ္လာရတဲ့အျပင္ သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကလည္း ေခ်းငွားလာရ ေသးတယ္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ ၀ယ္ႏုိင္သြားတယ္ဆိုပါေတာ့။ အဲဒီ ဆင္းရဲသားလူငယ္က တေယာကေလးကို အင္မတန္ တန္ဖိုးထားတယ္။ ေငြမေလာက္လို႕ ဗူးကေလးေတာင္ မ၀ယ္ႏိုင္ေပမယ့္ ေန႕စဥ္ တယုတယ မပ်က္ေအာင္ ကိုင္တယ္။ ေနာက္ေတာ့ ႏိုင္ငံသိ ကမ္ၻာသိ တေယာပညာ႐ွင္ႀကီး တစ္ေယာက္ျဖစ္လာတဲ့အထိ တေယာကေလးကို သံုးသြားတယ္။ အခုေတာ့ အဲဒီ တတိယ တေယာကေလးကို ျပတိုက္ႀကီးတစ္ခုမွာ တေယာပညာ႐ွင္ႀကီး ဘယ္သူဘယ္၀ါ တစ္သက္လံုး သံုးခဲ့တဲ့ တေယာကေလး ဆိုၿပီး အေရးတယူ ျပသထားပါသတဲ့။

အလုပ္၀င္စ လူငယ္ေတြလည္း အဲဒီ တေယာကေလး ၃လက္လိုဘဲ လုပ္ငန္းခြင္ ၃မ်ိဳးကို ေရာက္သြားႏုိင္ပါတယ္။ ပထမ လုပ္ငန္းခြင္မ်ိဳးကေတာ့ ကိုယ့္လို အရည္အခ်င္းမ်ိဳးေတြ ႐ွိေနတဲ့ သူေတြ အမ်ားအျပားနဲ႕ အတူတြဲၿပီး အလုပ္ေတြ မအားမလပ္ေအာင္ လုပ္ရတဲ့ ပတ္၀န္းက်င္မ်ိဳးပါ။ အလုပ္သာမ်ားတာ၊ ဘာမွ ႀကီးပြားတိုးတက္ဖို႕ေတာ့ လမ္းမ႐ွိဘူး။ အလုပ္႐ွင္ကလည္း ကိုယ့္ကို ဘာမွ ထူးထူးျခားျခား တန္ဖိုးထားတာ မဟုတ္ဘူး။ ကိုယ္မ႐ွိလည္း ဒီအလုပ္ေတြကို အျခားသူကို ခိုင္းမွာဘဲ။ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ နည္းနည္းေတာ့ ကြာခ်င္ကြာမယ္၊ ဒါေပမယ့္ စကားထဲ ထည့္ေျပာရေလာက္တဲ့ စြမ္းေဆာင္ခ်က္မ်ိဳး ထုတ္မျပႏုိင္တဲ့ လုပ္ငန္းခြင္မ်ိဳးပါ။ ဒီလုပ္ငန္းခြင္မ်ိဳးမွာဘဲ တစ္သက္လံုး က်င္လည္ေနမယ္ဆိုရင္ေတာ့ ပထမ တေယာကေလး ပ်က္ေတာ့ စတိုခန္းထဲ ေရာက္သြားသလို ဆံျဖဴသြားက်ိဳး မ်က္စိမႈန္လာတဲ့အခါ လူရာသြင္း ခံရေတာ့မွာ မဟုတ္ဘူး။ တစ္နည္းအားျဖင့္ အဲဒီအလုပ္မ်ိဳးက ၾကံႀကိတ္စက္နဲ႕ တူတယ္။ ၾကံေခ်ာင္းကို ဒီအတိုင္းႀကိတ္၊ ႏွစ္ခ်ိဳးခ်ိဳးၿပီးႀကိတ္၊ ေလးခ်ိဳးခ်ိဳးၿပီးႀကိတ္၊ ႐ွစ္ခ်ိဳးခ်ိဳးၿပီးႀကိတ္၊ ႀကိတ္လို႕ၿပီးရင္ေတာ့ အမိႈက္ပံုးထဲ ပစ္လုိက္သလို အဲဒီအလုပ္က လူေတြလည္း ႐ွိသမွ် ကာယၪဏအင္အားေတြ ကုန္တဲ့အခါ အသက္ျပည့္လို႕ အၿငိမ္းစားေပးတယ္ဆိုၿပီး ထုတ္ပစ္ခံရမွာဘဲ။ အဲဒီအခါမွာ အ႐ြယ္ေကာင္းတုန္းက စုထားေဆာင္းထားတာ မ႐ွိလို႕ကေတာ့ အခန္႕မသင့္ရင္ စားရမဲ့ ေသာက္ရမဲ့ ခိုကိုးရာမဲ့ ျဖစ္သြားတတ္တယ္။

ဒုတိယလုပ္ငန္းခြင္မ်ိဳးကေတာ့ လူတကာ လိုခ်င္ၾကတဲ့ လခေကာင္း အလုပ္ေကာင္းလုိ႕ အမ်ားသိထားၾကတဲ့ အလုပ္ေတြကို ဆိုလိုပါတယ္။ ဘာမွလည္း ပင္ပင္ပန္းပန္း မလုပ္ရဘူး။ အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ အ႐ွိန္နဲ႕ မွိန္းၿပီး ေတာက္ေတာက္ေျပာင္ေျပာင္ ေနႏုိင္ သြားႏုိင္တယ္။ ဒါေပမယ့္ သူေဌးတစ္ခါမွ ထိုးမသြားတဲ့ တေယာလို တစ္သက္လံုး ကိုယ္စြမ္းၪဏ္စြမ္း ထုတ္ခြင့္ မရဘဲ ျဖစ္တတ္တယ္။ အသိုင္းအ၀ိုင္း အားကိုးနဲ႕ အသက္ႀကီးလာတဲ့အခါ ဘယ္ရာထူးမွာ ဘယ္ႏွႏွစ္ တာ၀န္ထမ္းေဆာင္ ခဲ့သူႀကီးလို႕ အမ်ားအျမင္မွာ ဂုဏ္တင့္ေပမယ့္ ကိုယ့္ဖာသာ အေတြ႕အၾကံဳ မယ္မယ္ရရ မ႐ွိမွန္း သိေနလို႕ အသက္ႀကီးေလ အတုအေယာင္ႀကီး တစ္ေယာက္လို၊ လူျဖစ္က်ိဳး မနပ္ခဲ့သလို ခံစားရေလ ျဖစ္တတ္တယ္။ ဘာဘဲျဖစ္ျဖစ္ ေနတတ္ရင္ေတာ့ ေကာင္းတဲ့ လုပ္ငန္းခြင္မ်ိဳးပါဘဲ။

တတိယလုပ္ငန္းခြင္မ်ိဳးကေတာ့ လက္႐ွိအခ်ိန္မွာ ဘယ္သူမွ မလုပ္ခ်င္တဲ့ လုပ္ငန္းငယ္ကေလးေတြ ျဖစ္ေနေပမယ့္ ေနာင္အခါ ထိပ္တန္းကို ေရာက္ႏိုင္တဲ့ အလားအလာ ႐ွိေနတဲ့ အလုပ္ေတြ ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီအလုပ္မ်ိဳးက ဆြဲေဆာင္မႈေတာ့ မ႐ွိတတ္ဘူး။ လစာကမေကာင္း၊ ခံစားခြင့္က မ႐ွိရတဲ့အထဲ ပိတ္ရက္ေတြမွာလည္း အလုပ္လုပ္ရတတ္ေသးတယ္။ အဖြဲ႕အစည္းက ေသးတဲ့အတြက္ ဘယ္မွာလုပ္တယ္ဆိုၿပီး ဂုဏ္ယူလို႕လည္း မရဘူး။ အျခား အရည္အခ်င္း ႐ွိတဲ့ လုပ္ေဖာ္ကိုင္ဖက္ေတြလည္း မခန္႕ထားႏိုင္ ျဖစ္တတ္တယ္။ ဒါေပမယ့္ ကိုယ့္လက္ထဲမွာ အဖြဲ႕အစည္းရဲ႕ အေကာင္းအဆိုးကို ဖန္တီးႏုိင္စြမ္း ႐ွိတယ္။ ကိုယ့္ရဲ႕ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္ကိုလည္း တန္ဖိုးထားၿပီး အသိအမွတ္ျပဳတယ္။ ဆင္းရဲသား လူငယ္က ႏုိင္ငံသိ ကမ္ၻာသိ တေယာပညာ႐ွင္ႀကီး တက္ျဖစ္သလို လုပ္ငန္းငယ္ ကေလးက ကမ္ၻာသိ လုပ္ငန္းႀကီး ျဖစ္လာလို႕ကေတာ့ ကိုယ့္အတြက္ အစစအရာရာ မပူပင္ရေတာ့ ႐ံုတင္ မကဘူး။ နာမည္ပါႀကီးမယ့္ အေနအထားျဖစ္တယ္။

တကယ္ေတာ့ လက္ေတြ႕ အလုပ္လုပ္တဲ့အခါ အလုပ္တစ္ခုကို တစ္သက္လံုး လုပ္စရာ မလိုပါဘူး။ ပိုေကာင္းတဲ့ အလုပ္ေတြ႕ရင္ ေျပာင္းလုပ္ၾကတာပါဘဲ။ အေရးႀကီးတာက ဘယ္လို အလုပ္မ်ိဳးက ကိုယ္နဲ႕ သင့္ေတာ္သလဲ။ ကိုယ့္အတြက္ အေကာင္းဆံုးျဖစ္မလဲ။ အဲဒီလို အလုပ္မ်ိဳးရေအာင္ ဘယ္လို လုပ္ရမလဲ ဆိုတာ အၿမဲေလ့လာၿပီး လိုအပ္တာေတြကို ေလ့လာ ျဖည့္ဆည္းေနဖို႕ပါဘဲ။ ၾကံႀကိတ္စက္လို အလုပ္မ်ိဳးမွာ အေတြ႕အၾကံဳယူ၊ သူေဌးရဲ႕ တေယာလို အလုပ္မ်ိဳးကေန အိုစာမင္းစာ စုေဆာင္းၿပီး ကမ္ၻာေက်ာ္မယ့္ လူငယ္ရဲ႕ တေယာနဲ႕ တူတဲ့ အလုပ္မ်ိဳးကို ႐ွာလုပ္ႏုိင္ရင္ ေကာင္းမွာဘဲလို႕ စဥ္းစားမိပါတယ္။

ဆရာသုတ

JOB seekers 

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Fagebook Page ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Like ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Group ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Join ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္သမွ်ကို { ဒီမွာ } သြားဖတ္လိုက္လိုက္ပါ

<<< စာေပခ်စ္သူ ပရိတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာပါ..

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္ဆက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို မည္သူမဆို

လြတ္လပ္စြာျပန္လည္မွ်ေဝႏိုင္ပါတယ္....

အခု လို အားေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ >>>

http://www.mmbookstore.net/

Read more »

အခ်ိန္တိုအတြင္း စာမ်ားမ်ားဖတ္ႏိုင္မယ့္ နည္းလမ္း(၆)သြယ္

လူတိုင္းက စာပိုျပီးေတာ့ ဖတ္ခ်င္ၾကတဲ့သူေတြခ်ည္းပဲ။ ဒါေပမယ့္ အနည္းစုကပဲ ပန္းတိုင္ေရာက္ေအာင္ ေလွ်ာက္ႏိုင္ခဲ့ၾကတယ္။ ကိုယ့္ကိုယ္ကို ကာကြယ္ဖို႔ အေၾကာင္းျပခ်က္အမ်ားဆုံးကေတာ့ “အခ်ိန္မရိွဘူး” ဆိုတဲ့ဟာပါပဲ။ ဒါဆိုရင္ သင့္ကို အခ်ိန္တိုတိုအတြင္း စာမ်ားမ်ားဖတ္ႏိုင္တဲ့နည္းလမ္းေတြကို ေျပာျပမယ္ဆိုရင္ေရာ… ေအာက္မွပါတဲ့အခ်က္ေလးေတြကို လိုက္နာျပီး စာမ်ားမ်ား ဖတ္ႏိုင္ပါေစ။


၁။ တစ္ခန္းျပီးတစ္ခန္း ဖတ္ျခင္းႏွင့္ ၾကိဳက္တဲ့စာမ်က္ႏွာေကာက္ဖတ္ျခင္း ကိုႏႈိင္းယွဥ္ၾကည့္ပါ။
စီးပြားေရးအျမင္ရရိွေအာင္ေရးထားတဲ့စာအုပ္ေတြကို ဖတ္မယ္ဆိုရင္ေတာ့ တစ္ခန္းျပီးတစ္ခန္း ဖတ္ရလိမ့္မယ္။ ဒါေပမယ့္ အြန္လိုင္းမွာ ေရးသားထားတဲ့ ေဆာင္းပါးအမ်ားစုကေတာ့ ျမန္ျမန္ဖတ္လို႔ရတဲ့ဟာေတြေပါ့။ သင္ စာလုံးတစ္ခုခ်င္းကို ဖတ္ေနဖို႔မလိုပါဘူး။ သင္ဘယ္လိုစာမ်ဳိးဖတ္လိုက္ရင္ အခ်ိန္ဘယ္ေလာက္ကုန္ျပီး အားစိုက္ထုတ္ရမလဲဆိုတာကို တြက္ခ်က္ႏိုင္ဖို႔ လိုအပ္ပါတယ္။

၂။ မာတိကာကို အရင္ဖတ္ပါ။
ထူထဲေနတဲ့စာအုပ္၊ သတင္းစာ၊ မဂၢဇင္းေတြကို ဖတ္ေတာ့မယ္ဆိုရင္ အထဲမွာ ဘယ္လိုစာေတြ ေရးထားလဲဆိုတာကို အရင္ဆုံးေလ့လာၾကည့္ပါ။ မာတိကာကို အရင္ဖတ္လိုက္တာနဲ႔ သင္ဖတ္မယ့္စာဟာ ဘယ္လိုအမ်ဳိးအစားလဲဆိုတာ နားလည္ဖို႔ အကူအညီေပးရုံတင္မကဘူး အခ်ိန္ကုန္ျခင္း ၂၀ရာခိုင္ႏႈန္းနီးပါး သက္သာေစမွာျဖစ္ပါတယ္။

၃။ စာဖတ္နည္းေပမယ့္ အခ်က္အလက္မ်ားမ်ားရေအာင္ ဖတ္ပါ။
အနည္းဆုံးအခ်ိန္အတြင္းမွာ အခ်က္အလက္ အမ်ားဆုံးရေအာင္ အာရုံစိုက္ဖို႔လိုပါတယ္။ ကိုယ္လိုခ်င္တဲ့ အေၾကာင္းကိုပဲ ေရြးဖတ္ျပီးေတာ့ ဒုတိယ သို႔မဟုတ္ တတိယေျမာက္စာပုိဒ္မွာ ရပ္လိုက္ပါ။ ျပီးမွ ေနာက္ဆုံးစာပိုဒ္ကို ေသခ်ာျပန္ေလ့လာၾကည့္ပါ။ ဒါေပမယ့္ စာမ်က္ႏွာတစ္ခုလုံးကိုေတာ့ ေက်ာ္မသြားမိပါေစနဲ႔။

၄။ စာရဲ႕ အဓိကဆိုလိုရင္း ေသာ့ခ်က္ကို ရွာပါ။
စာတိုင္းမွာ စာေရးသူသိေစခ်င္တဲ့ အဓိကအယူအဆ ရိွပါတယ္။ ကိုယ့္ထင္ျမင္ခ်က္ကိုပဲ ေရးထားတဲ့စာျဖစ္တယ္ဆိုရင္ေတာ့ စာရဲ႕ အမွာစာကို ဖတ္ျပီး စာပုိဒ္ရဲ႕ အလယ္ေလာက္မွာ ရိွတဲ့ အေရးၾကီးစကားလုံးေတြကို ထုတ္လိုက္ပါ။ ေနာက္ဆုံးျခဳံငုံသုံးသပ္ခ်က္ကို ျပန္ဖတ္လိုက္မယ္ဆိုရင္ ဒီစာအုပ္တစ္ခုလုံးရဲ႕ ဆိုလိုရင္းကို သင္နားလည္ျပီးသားျဖစ္ေနလိမ့္မယ္။

၅။ စာလုံးေတြကို အတြဲလိုက္စုျပီး ဖတ္ပါ။
စာလုံးတစ္လုံးခ်င္းစာဖတ္နည္းဟာ သင့္ရဲ႕စာဖတ္ႏႈန္းကို ေလ်ာ့က်သြားေစႏိုင္ပါတယ္။ ပိုျပီးျမန္ျမန္ဆန္ဆန္ ဖတ္ႏိုင္ဖို႔ စာလုံးကို အစုလုိက္တြဲျပီးဖတ္ပါ။ ဘာျဖစ္လို႔လဲဆိုေတာ့ သတင္းစာေတြမွာေရးထားတဲ့ စာေၾကာင္းေတြဟာ ေကာ္လန္ေသးေသးေလးေတြနဲ႔ ခြဲထားတာမို႔လို႔ တစ္ေၾကာင္းကို တစ္ခါတည္းစုဖတ္လိုက္တယ္ဆိုရင္ ပိုျပီး သင့္ေတာ္ပါတယ္။ စားလုံးအစုလိုက္ဖတ္ျခင္းဟာ သင့္ရဲ႕စာဖတ္ႏႈန္းပိုျမန္ဆန္ေစဖို႔ အေကာင္းဆုံးနည္းလမ္းျဖစ္ပါတယ္။

၆။ အခ်ိန္တိုင္းစာဖတ္ပါ။
မနက္စာစားေနခ်ိန္၊ ေကာ္ဖီေသာက္ေနခ်ိန္၊ အေလးသြားေနခ်ိန္ စတဲ့ အဆင္ေျပတဲ့အခ်ိန္တိုင္း စာဖတ္ပါ။ ဒီတစ္ရက္မွာ အျပီးလုပ္ရမယ့္ တာဝန္တစ္ခုလို သေဘာထားျပီး စာမ်ားမ်ားဖတ္ပါ။

Myawady

အခ်ိန္တိုင္း စာဖတ္ႏိုင္ၾကပါေစလို႕ MMBS မွ ဆုမြန္ေကာင္းေတာင္းေပးလိုက္ပါတယ္

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Fagebook Page ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Like ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Group ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Join ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္သမွ်ကို { ဒီမွာ } သြားဖတ္လိုက္လိုက္ပါ

<<< စာေပခ်စ္သူ ပရိတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာပါ..

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္ဆက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို မည္သူမဆို

လြတ္လပ္စြာျပန္လည္မွ်ေဝႏိုင္ပါတယ္....

အခု လို အားေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ >>>

http://www.mmbookstore.net/

Read more »

ကမာၻေက်ာ္ ေအာင္ျမင္ထင္ရွားသူေတြ ဘ၀ၿဖတ္သန္းခဲ့ပံု

ေအာင္ျမင္ေက်ာ္ၾကားသူေတြမွာ တခ်ိဳ႕က ကိုယ္ဘာလုပ္ခ်င္တယ္ ဆိုတာကို ငယ္ငယ္ကတည္းက သိခဲ့တယ္။ အဲဒီ အသိကိုပဲ တစိုက္မတ္မတ္ မမွိတ္မသုန္ အေကာင္အထည္ေဖာ္တယ္။ တခ်ိဳ႕ကေတာ့ အခ်ိန္ကာလ တစ္ခုမွာ သင့္ေတာ္တဲ့ အေျပာင္းအလဲ တစ္ရပ္ရပ္ကို ရွာေတြ႕သြားတယ္။ အသက္ေမြးဝမ္းေၾကာင္းအလုပ္နဲ႔ ရပ္တည္မႈ ပံုစံသစ္ တစ္ခုခုကို အစျပဳၿပီး ေအာင္ျမင္ႂကြယ္ဝလာတယ္။
ဘီလ်ံနာသူေဌး မာ့ခ္ကူဘန္ဟာ သူ႔အသက္ (၂၅)ႏွစ္ အရြယ္ေလာက္တုန္းက အရက္ဘား တစ္ခုမွာ ဝန္ထမ္းအျဖစ္ အလုပ္လုပ္ေနခဲ့တယ္။ Wall Street မွာ လူတကာ ေလးစားရတဲ့ အေမရိကန္ အမ်ိဳးသမီး လုပ္ငန္းရွင္ သူေဌးႀကီး မာသာ စတီးဝပ္ဆိုရင္ အသက္(၂၅)ႏွစ္ အရြယ္မွာ စေတာ့ရွယ္ယာ ပြဲစားတစ္ေယာက္သာ ျဖစ္ေနခဲ့တယ္။ အဲဒီမတိုင္ခင္တုန္းက သူဟာ ေမာ္ဒယ္လ္တစ္ေယာက္အျဖစ္ ရပ္တည္ဖို႔ ႀကိဳးစားခဲ့ေသးတယ္။
ဒါေပမဲ့ သူတို႔အားလံုးဟာ အလွည့္အေျပာင္း တစ္ခုခုကို ခုိင္ခုိင္မာမာ ေရြးခ်ယ္ရင္း ေအာင္ျမင္လာၾကတယ္။ ႀကီးပြား တိုးတက္လာၾကတယ္။ သူတို႔ရဲ႕ အသက္(၂၀)ေက်ာ္ အရြယ္ဟာ မ်က္ေမွာက္ကာလနဲ႔ ျခားနားလြန္းတဲ့ အတိတ္မ်ိဳး ျဖစ္သြားၿပီ။ ကမာၻ႕အေက်ာ္ၾကားဆံုး စာရင္းဝင္ လုပ္ငန္းရွင္ ပုဂၢိဳလ္ႀကီး တခ်ိဳ႕ရဲ႕ အသက္(၂၀)ေက်ာ္ ငယ္ဘဝက ဘယ္လိုဘယ္ပံု ရပ္တည္ခဲ့ဖူးတယ္ ဆိုတာကို Business Insider က ေဆာင္းပါးတစ္ခု အေနနဲ႔ စုစည္းေဖာ္ျပထားပါတယ္။

 

မာ့ခ္ကူဘန္ (ITႏွင့္ အားကစားဆိုင္ရာ ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈ လုပ္ငန္းရွင္)
How to win at the Sport of Business စာအုပ္မွာ “ကၽြန္ေတာ္ ဒဲလက္စ္ကို ေရာက္လာေတာ့ အရမ္း႐ုန္းကန္ခဲ့ရတယ္။ အိပ္ခန္း(၃)ခန္း ပါတဲ့ တိုက္ခန္းတစ္ခုမွာ လူ(၆)ေယာက္ စုေနၿပီး ၾကမ္းျပင္ေပၚမွာ အိပ္ခဲ့ရတယ္”လုိ႔ ကူဘန္က ေရးထားခဲ့ပါတယ္။
အသက္(၂၅)ႏွစ္ အရြယ္တုန္းက ကူဘန္ဟာ အင္ဒီယားနား တကၠသိုလ္ကေန ဘြဲ႕ရၿပီး ဒဲလက္စ္ကို ေျပာင္းေ႐ႊ႕ အေျခခ်လာပါတယ္။ အဲဒီအခ်ိန္မွာ သူဟာ ဘားဆိုင္တစ္ခုမွာ အရက္စပ္ေပးရတဲ့ ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ အျဖစ္သာ ရွိခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ တစ္ကိုယ္ရည္သံုး PC ကြန္ပ်ဴတာ Software ေတြ လက္လီေရာင္းခ်တဲ့ Your Business Software ကုမၸဏီမွာ အေရာင္းဝန္ထမ္းအျဖစ္ အလုပ္လုပ္ခဲ့တယ္။ တစ္ႏွစ္ မျပည့္ခင္မွာပဲ အလုပ္ျဖဳတ္ ခံလုိက္ရတယ္။
အေၾကာင္းရင္းကေတာ့ ေဖာက္သည္ တစ္ေယာက္နဲ႔ ေတြ႕ဆံုရာမွာ ကုမၸဏီနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ဖို႔ထက္ ကိုယ္ပိုင္လုပ္ငန္းတစ္ခု ထူေထာင္ဖုိ႔ အႀကံေပးခဲ့လို႔ပါ။ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ အဲဒီျဖစ္ရပ္ကေန သူ႔ရဲ႕ ပထမဆံုး လုပ္ငန္းျဖစ္တဲ့ MicroSolutions ကို ဖြင့္လွစ္ဖုိ႔ စိတ္ကူးရခဲ့တယ္။ အဲဒီလုပ္ငန္းအတြက္ သူ႔ရဲ႕ အလုပ္္ေဟာင္း Your Business Software ဆီကေန အေထာက္အပံ့ေတြေတာ့ ရခဲ့ပါတယ္။ (၁၉၉၀)ျပည့္ႏွစ္မွာ MicroSolutions ကို CompuServe ဆီ ေဒၚလာ(၆)သန္းနဲ႔ ထုတ္ေရာင္းလိုက္ေတာ့ ကူဘန္တစ္ေယာက္ အခြန္ႏုတ္ၿပီး ေဒၚလာ(၂)သန္းေလာက္ အျမတ္ထြက္သြားတယ္။
အခုဆိုရင္ ကူဘန္ရဲ႕ ခန္႔မွန္းေျခ ႂကြယ္ဝမႈဟာ ေဒၚလာ (၂.၆)ဘီလီယံေလာက္ ရွိေနပါၿပီ။ သူဟာ ဒဲလက္စ္ အေျခစိုက္ NBA ဘက္စကက္ေဘာအသင္း Dallas Mavericksကိုလည္း ဝယ္ယူထားပါတယ္။

မာသာစတီးဝပ္ (စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္၊ စာေရးဆရာမ၊ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား အစီအစဥ္မွဴး)
အေမရိကန္မွာ သူ႔နာမည္ကို လူတိုင္းလိုလို သိေနတဲ့ အခ်ိန္အခါမ်ိဳး မေရာက္ခင္တုန္းက စတီးဝပ္ဟာ Wall Street မွာ သာမန္ စေတာ့ရွယ္ယာ ပြဲစားတစ္ေယာက္ အေနနဲ႔ (၅)ႏွစ္ေလာက္ အလုပ္လုပ္ေနခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမတိုင္ခင္တုန္းက သူဟာ ေမာ္ဒယ္လ္တစ္ေယာက္ပါ။
“အဲဒီအခ်ိန္တုန္းက Wall Street မွာ ထဲထဲဝင္ဝင္ လႈပ္ရွားေနတဲ့ အမ်ိဳးသမီး အေရအတြက္ အရမ္းနည္းေသးတယ္။ ကၽြန္မအေနနဲ႔ကေတာ့ အမ်ိဳးသားေတြနဲ႔ တူတူညီညီ ယွဥ္ၿပိဳင္ႏုိင္စြမ္း မရွိဘူးလို႔ ဘယ္တုန္းကမွ မခံစားမိခဲ့ဘူး။ ၿပီးေတာ့ စေတာ့ရွယ္ယာ ပြဲစားတစ္ေယာက္ ဘဝမွာ ကၽြန္မ အမ်ားႀကီး ပညာရခဲ့တယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္”လုိ႔ စတီးဝပ္က PBSရဲ႕ Makers အစီအစဥ္ အင္တာဗ်ဴးမွာ မွတ္ခ်က္ေပးခဲ့ဖူးပါတယ္။
အခုအခ်ိန္မွာေတာ့ သူဟာ ေဒၚလာသန္း(၇၀၀)ေလာက္ ႂကြယ္ဝတဲ့ အမ်ိဳးသမီး လုပ္ငန္းရွင္ႀကီး ျဖစ္ေနပါၿပီ။ သူ႔လက္ေအာက္မွာ အေရာင္းဆိုင္ေတြနဲ႔ လုပ္ငန္းအမ်ိဳးမ်ိဳး ရွိေနတယ္။ Martha ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ ႐ုပ္ျမင္သံၾကား အစီအစဥ္ေတြကို (၇)ႏွစ္ၾကာ ထုတ္လႊင့္ခဲ့ဖူးၿပီး စာေရးဆရာမ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔လည္း အေမရိကန္မွာ Bestseller တန္းဝင္ခဲ့ပါတယ္။ ၿပီးေတာ့ Martha Stewart Living မဂၢဇင္းကိုလည္း ဦးစီးထုတ္ေဝေနပါတယ္။

ရက္ဖ္ေလာ္ရန္ (နာမည္ေက်ာ္ ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္နာ) Ralph Lauren Corporation အမည္နဲ႔ ဖက္ရွင္ အဝတ္အထည္ ကုမၸဏီႀကီး တစ္ခုကို မတည္ေထာင္ႏုိင္ခင္တုန္းက ေလာ္ရန္ဟာ စစ္သားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့တယ္။ စတိုးဆိုင္ ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္လည္း ျဖစ္ခဲ့ေသးတယ္။
ေလာ္ရန္ကို နယူးေယာက္မွာ ေမြးဖြားခဲ့ၿပီး အဲဒီတုန္းက ရက္ဖ္လစ္ရွစ္ဇ္ဆိုတဲ့ နာမည္နဲ႔ပါ။ အသက္(၁၅)ႏွစ္မွာ မ်ိဳး႐ိုးနာမည္ကို ေလာ္ရန္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲလိုက္တယ္။ ေနာက္ပိုင္းမွာေတာ့ သူ႔နာမည္ Lifshitz ဆိုတဲ့ စကားလံုးမွာ Shit ဆိုတာ ပါဝင္ေနလုိ႔ မႀကိဳက္တဲ့အေၾကာင္း ေလာ္ရန္က ေအာ္ပရာ ဝင္းဖေရးကို ေျပာျပခဲ့ပါတယ္။ ဘာ႐ုခ်္ေကာလိပ္မွာ ကူးသန္းေရာင္းဝယ္ေရး ဆိုင္ရာ အထူးျပဳ သင္ယူခဲ့ၿပီး ေနာက္ေတာ့ စစ္တပ္ထဲမွာ အမႈထမ္းခဲ့တယ္။ အသက္(၂၄)ႏွစ္မွာ တပ္ကထြက္ၿပီး စတိုးဆိုင္ တစ္ခုမွာ အေရာင္းဝန္ထမ္း လုပ္ခဲ့တယ္။
သူ႔အသက္ (၂၆)ႏွစ္မွာ ေလာ္ရန္ဟာ ဥေရာပ အေငြ႕အသက္ လႊမ္းေနတဲ့ လည္စည္း ဖက္ရွင္ဒီဇိုင္း တစ္ခုကို တီထြင္ခဲ့တယ္။ သူ႕မွာ ဖက္ရွင္အျမင္ ရွိေနမွန္း သိသြားတဲ့ေနာက္ တန္ဖိုးႀကီး ဖက္ရွင္ေတြ ထုတ္လုပ္ေရာင္းခ်တဲ့ Neiman Marcus ကုမၸဏီက ခ်ိတ္ဆက္လာခဲ့တယ္။ (၁၉၆၇)ခုႏွစ္မွာ မက္ဟန္တန္က ဖက္ရွင္လုပ္ငန္းရွင္ သူေဌးႀကီး ေနာ္မန္ ဟီလ္တန္ရဲ႕ အေထာက္အပံ့နဲ႔ ပထမဆံုး လည္စည္း ဖက္ရွင္ဆိုင္ကို ေလာ္ရန္ ဖြင့္လွစ္ႏိုင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီကစၿပီး Poloဆိုတဲ့ ဖက္ရွင္ အမွတ္တံဆိပ္ကို အသက္သြင္းႏုိင္ခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။ ဒီေန႔အခ်ိန္မွာေတာ့ ေလာ္ရန္ရဲ႕ ပုဂၢလိက ပိုင္ဆိုင္မႈဟာ ေဒၚလာ (၇)ဘီလီယံဖိုးေလာက္ ရွိေနပါၿပီ။

ဂ်ေက႐ိုးလင္း (စာေရးဆရာမ) ကမာၻေက်ာ္ Harry Potter ဇာတ္လမ္းေတြကို ဖန္တီးေရးဖြဲ႕ခဲ့သူ အေနနဲ႔ ႐ိုးလင္းကို လူတိုင္းလိုလို သိခဲ့ၿပီးသား ျဖစ္မွာပါ။ သူ႔အသက္ (၂၅)ႏွစ္ေလာက္ ေမွာ္ဆန္ဆန္ ဇာတ္လမ္းတစ္ခုအေၾကာင္း ပထမဆံုးအႀကိမ္ စိတ္ကူးရလာခဲ့တယ္။ Harry Potterနဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး ႐ိုးလင္း စိတ္ကူးမိလာပံုက အဆန္းပါ။ ရထားစီးရမယ့္ ခရီးစဥ္ တစ္ခုမွာ (၄)နာရီေလာက္ ေနာက္က်ေနတဲ့ အခ်ိန္မွာ ဟိုေတြးဒီေတြး စိတ္ကူးယဥ္ရင္း Harry Potter ဇာတ္လမ္းရဲ႕ ေက်ာ႐ိုးကို ပံုေဖာ္မိခဲ့တာ ျဖစ္ပါတယ္။
အဲဒီေန႔ ညေနခင္းမွာပဲ Harry Potter ရဲ႕ ပထမဆံုး စာအုပ္ကို အၾကမ္းထည္အဆင့္ အျဖစ္ ႐ိုးလင္းက ေရးခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ တကယ္တမ္း အၿပီးသတ္ခ်ိန္ထိ ေရာက္လာဖို႔ကေတာ့ ႏွစ္နဲ႔ခ်ီ ၾကာျမင့္ခဲ့တယ္။ ႐ိုးလင္းဟာ ႏိုင္ငံတကာ လြတ္ၿငိမ္းခ်မ္းသာခြင့္ အဖြဲ႕ရဲ႕ လန္ဒန္႐ံုးမွာ အလုပ္လုပ္ေနတာပါ။ ဒါေပမဲ့ သူ႔စိတ္က Harry Potter ဆီပဲ ခဏခဏ ေရာက္ေနေတာ့ အလုပ္မွာ လြဲေခ်ာ္မႈေတြ ရွိလာၿပီး အလုပ္ထုတ္ခံလုိက္ရတယ္။ အလုပ္က ရတဲ့ ေလ်ာ္ေၾကးကို အမွီျပဳရင္း ႐ိုးလင္းဟာ Harry Potter ဝတၳဳေတြကို ေဇာက္ခ် ေရးျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။
အဲဒီႏွစ္ပိုင္းေတြမွာ ႐ိုးလင္းအေနနဲ႔ အိမ္ေထာင္ျပဳခဲ့ၿပီး သမီးေလးတစ္ေယာက္ ရလာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ အိမ္ေထာင္ဘက္နဲ႔ ကြာရွင္းျဖစ္ခဲ့တယ္။ Harry Potter ကို ဖန္တီးေနတဲ့ အေတာအတြင္းမွာ ႐ိုးလင္းဟာ စိတ္က်ေဝဒနာကိုလည္း ႀကံဳေတြ႕ခဲ့ရေသးတယ္။ အခက္အခဲေတြၾကားကေန (၁၉၉၅)ခုႏွစ္မွာ Harry Potter ဝတၳဳကို အၿပီးသတ္ႏုိင္ခဲ့တယ္။ ေနာက္(၂)ႏွစ္ အၾကာမွာ ထုတ္ေဝေရာင္းခ်ေတာ့ ကမာၻေက်ာ္ ဝတၳဳတစ္ခု ျဖစ္လာတယ္။ ႐ုပ္ရွင္ဆက္႐ိုက္ေတာ့ ဝက္ဝက္ကြဲ ေအာင္ျမင္တယ္။ Forbes မဂၢဇင္းက (၂၀၀၄)ခုႏွစ္မွာ ႐ိုးလင္းဟာ စာေရးဆရာ တစ္ဦးအေနနဲ႔ ပထမဆံုး ဘီလီယံနာ သူေဌးျဖစ္လာသူလုိ႔ အသိအမွတ္ ျပဳခဲ့ပါတယ္။

ဂ်းဇီး (အဆိုေတာ္၊ ဂီတပ႐ိုဂ်ဴဆာ) ေရွာင္ကာတာဆိုတဲ့ လူငယ္ေလး တစ္ေယာက္ဟာ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕က ဘရြတ္ကလင္း အရပ္မွာ ႀကီးျပင္းလာခဲ့တယ္။ ေနာက္ေတာ့ သူဟာ ကမာၻ႕ဂီတ ေလာကမွာ ဩဇာအႀကီးဆံုး ၾကယ္တစ္ပြင့္ ျဖစ္လာပါတယ္။ အသက္(၂၀)ေလာက္ အရြယ္မွာ ေဂ်းဇီးဆိုတဲ့ နာမည္ကို လူသိမ်ားလာပါၿပီ။ ေနာက္ထပ္ ႏွစ္နည္းနည္း အၾကာမွာေတာ့ သူဟာ အေမရိကန္ရဲ႕ တက္လမ္းရွိတဲ့ Rapဂီတ အဆိုေတာ္ တစ္ေယာက္လုိ႔ အသိအမွတ္ျပဳ ခံလာရတယ္။
ေဂ်းဇီးဟာ အသက္(၂၇)ႏွစ္ အရြယ္မွာ သူငယ္ခ်င္းႏွစ္ေယာက္နဲ႔ ပူးေပါင္းၿပီး သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ ဖန္တီးသီဆိုခဲ့တယ္။ အဲဒီႏွစ္မွာပဲ သူ႔ရဲ႕ ပထမဆံုး အယ္လ္ဘမ္ျဖစ္တဲ့ Reasonable Doubt ကို ထုတ္ေဝျဖစ္ခဲ့တယ္။ သူတစ္ေယာက္တည္းရဲ႕ ဒီကေန႔ ႂကြယ္ဝမႈဟာ ေဒၚလာ သန္း(၅၂၀)ေလာက္ ရွိေနၿပီ ျဖစ္ပါတယ္။ ဇနီးျဖစ္သူ အဆိုေတာ္ ဘီယြန္းေဆးရဲ႕ ႂကြယ္ဝမႈနဲ႔ ေပါင္းစပ္လုိက္ရင္ေတာ့ ႏွစ္ေယာက္ေပါင္း ႂကြယ္ဝမႈဟာ ေဒၚလာ သန္း(၉၀၀)နီးပါးေလာက္ ရွိလာပါတယ္။

  မယ္ရစ္ဆာေမယာ (Yahoo ၏ အမႈေဆာင္ အရာရွိခ်ဳပ္)

သူ႔အသက္ (၂၄)ႏွစ္မွာ ေမယာဟာ Google ကုမၸဏီ (Yahoo ၏ ၿပိဳင္ဘက္)ရဲ႕ အေယာက္(၂၀)ေျမာက္ ဝန္ထမ္းအေနနဲ႔ အလုပ္ရခဲ့ပါတယ္။ သူဟာ Googleရဲ႕ ပထမဆံုး အမ်ိဳးသမီး အင္ဂ်င္နီယာလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ Googleမွာ (၁၃)ႏွစ္ၾကာေအာင္ တာဝန္ ထမ္းေဆာင္ၿပီးတဲ့ေနာက္ (၂၀၁၂)ခုႏွစ္မွာ Yahoo ကို ကူးေျပာင္းခဲ့ပါတယ္။ အမႈေဆာင္ခ်ဳပ္ ရာထူးေနရာနဲ႔ပါ။
ေမယာဟာ ဒီကေန႔ အေအာင္ျမင္ဆံုး နည္းပညာ လုပ္ငန္းစုႀကီး တစ္ခုျဖစ္ေနတဲ့ Google မွာ အေျခခံ အက်ဆံုး အစျပဳခဲ့တဲ့ ဝန္ထမ္းတစ္ေယာက္ပါ။ သူ႔ရဲ႕ အင္တာဗ်ဴး တစ္ခုမွာ ေမယာက “(၁၉၉၉)ခုႏွစ္၊ ဧၿပီလတုန္းက ကၽြန္မကို Google က အလုပ္အတြက္ အင္တာဗ်ဴးေခၚတယ္။ ပင္ေပါင္ကစားတဲ့ စားပြဲတစ္လံုးမွာ ကၽြန္မ အင္တာဗ်ဴး ေျဖခဲ့ရတယ္။ အဲဒါက ကုမၸဏီရဲ႕ အစည္းအေဝး စားပြဲလည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အဲဒီတုန္းက Google မွာ အလုပ္လုပ္ေနတာ လူ(၇)ေယာက္ပဲ ရွိေသးတယ္”လုိ႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ ေမယာဟာ Google မွာ ရာထူးအမ်ိဳးမ်ိဳး တာဝန္ယူခဲ့ၿပီး Google ရဲ႕ ဖန္တီးမႈ အမ်ားစုမွာ အဓိက ေနရာကေန ပါဝင္ခဲ့ပါတယ္။
Yahoo ကို ေျပာင္းေ႐ႊ႕ခဲ့တဲ့ေနာက္ ေမယာဟာ ကုမၸဏီရဲ႕ အမႈေဆာင္ခ်ဳပ္၊ ဥကၠ႒ ရာထူးေတြကို တာဝန္ယူခဲ့တယ္။ ဒါ႐ိုက္တာ ဘုတ္အဖဲြ႕မွာလည္း ေနရာေပး ခံခဲ့ရၿပီး Forbes မဂၢဇင္းက ေမယာကို ကမာၻေပၚမွာ ဩဇာအႀကီးဆံုး အမ်ိဳးသမီးေတြ စာရင္းအရ အဆင့္(၃၂) သတ္မွတ္ေပးခဲ့တယ္။ Yahoo ဟာ ပထမဆံုး (၅)ႏွစ္အတြက္ ေဒၚလာ (၁၁၇)သန္း လုပ္ခေပးၿပီး ေမယာကို ေခၚယူခဲ့တာပါ။ အခုအခ်ိန္မွာ အသက္(၃၉)ႏွစ္ပဲ ရွိေသးေပမယ့္ ေမယာရဲ႕ ႂကြယ္ဝမႈက ေဒၚလာသန္း(၃၀၀) အထက္မွာ ရွိေနပါၿပီ။

 ဝါရန္ဘတ္ဖတ္ (ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈႏွင့္ စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္)

ကမာၻေက်ာ္ သူေဌးႀကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္မလာခင္က ဘတ္ဖတ္ဟာ အေရာင္းသမား ဝန္ထမ္းေလး တစ္ဦးပါ။ သူ႔အသက္ (၂၀)ေက်ာ္ အရြယ္မွာေတာ့ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ကို ေျပာင္းေ႐ႊ႕လာၿပီး အသက္(၂၆)ႏွစ္မွာ လံုၿခံဳေရးဆိုင္ရာ ဆန္းစစ္သူ ပညာရွင္ တစ္ေယာက္အျဖစ္ အလုပ္လုပ္ခဲ့တယ္။ အဲဒီအေတာအတြင္းမွာ သူဟာ Buffett Partnership Ltd ကို တည္ေထာင္ခဲ့တယ္။ အဲဒီလုပ္ငန္းက အိုဟားမားမွာ ရွိခဲ့စဥ္ သူအလုပ္လုပ္ခဲ့တဲ့ ကုမၸဏီနဲ႔ ခ်ိတ္ဆက္ၿပီး ရင္းႏွီးျမႇဳပ္ႏွံမႈေတြ အစျပဳခဲ့ပါတယ္။
ဘတ္ဖတ္ဟာ ငယ္စဥ္ကတည္းက ေငြရမယ့္ နည္းလမ္းေတြကို ရွာေဖြ အေကာင္အထည္ ေဖာ္ခဲ့သူပါ။ ပီေက (Chewing Gum)ေတြ ေရာင္းခ်ဖူးသလုိ အပတ္စဥ္ထုတ္ မဂၢဇင္းေတြကိုလည္း တစ္အိမ္တက္ဆင္း လုိက္ပို႔ေပးၿပီး ဝင္ေငြရွာခဲ့တယ္။ ၿပီးေတာ့ ပိုက္ဆံကို က်စ္က်စ္လစ္လစ္ စုေဆာင္းခဲ့တယ္။ သူလုပ္ခဲ့ဖူးတဲ့ အလုပ္ေတြမွာ ေဂါက္သီးေဘာလံုးေတြ လုိက္ေရာင္းတာလည္း ပါတယ္။ ေငြေၾကးတန္ဖိုးကို အေျခခံက်က် နားလည္ၿပီး ၿခိဳးၿခံစုေဆာင္းတဲ့ အက်င့္ေကာင္းက လုပ္ငန္းရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာခ်ိန္မွာ ဘတ္ဖတ္ရဲ႕ တက္လမ္းကို ႀကီးႀကီးမားမား အေထာက္အပံ့ ေပးခဲ့ပါတယ္။
ဘတ္ဖတ္ဟာ Berkshire Hethaway ကုမၸဏီႀကီးရဲ႕ အဓိက ရွယ္ယာရွင္ ျဖစ္လာၿပီး အမႈေဆာင္ခ်ဳပ္ အေနနဲ႔လည္း တာဝန္ယူေနပါတယ္။ သူ႔ကို ေမြးဖြားတဲ့ အိုဟားမား ေဒသမွာေတာ့ ဘတ္ဖတ္ကို အိုးဟားမားရဲ႕ ကေဝ၊ အိုဟားမားရဲ႕ နတ္ဆရာ စသျဖင့္ ညႊန္းဆိုဂုဏ္ျပဳ ေခၚေဝၚၾကပါတယ္။ ဘတ္ဖတ္ရဲ႕ လက္ရွိ ႂကြယ္ဝခ်မ္းသာမႈဟာ ေဒၚလာ (၆၇)ဘီလီယံအထက္ ရွိေနပါၿပီ။ (၂၀၁၂)ခုႏွစ္မွာ Time မဂၢဇင္းႀကီးက ဘတ္ဖတ္ဟာ ကမာၻေပၚမွာ ဩဇာအႀကီးဆံုး ပုဂၢိဳလ္တစ္ေယာက္အျဖစ္ သတ္မွတ္ ေဖာ္ျပခဲ့ပါတယ္။

 

အာဆူလာဘန္းစ္ (Xerox ၏ အမႈေဆာင္ အရာရွိခ်ဳပ္)

ဒီဂ်စ္တယ္ ပံုရိပ္ေဖာ္ နည္းပညာ ကုမၸဏီႀကီးတစ္ခုျဖစ္တဲ့ Xerox ရဲ႕ အမႈေဆာင္ခ်ဳပ္ ျဖစ္မလာခင္မွာ ဘန္းစ္ဟာ ခက္ခဲၾကမ္းတမ္းတဲ့ အေျခအေနေတြကို အံတု ေက်ာ္ျဖတ္ခဲ့ရသူပါ။ နယူးေယာက္ၿမိဳ႕ ခပ္ၾကမ္းၾကမ္း ပတ္ဝန္းက်င္မ်ိဳးနဲ႔ စီမံကိန္းအိမ္ရာ တစ္ခုမွာ ႀကီးျပင္းလာတဲ့ေနာက္ နယူးေယာက္ ပိုလီနည္းပညာဌာနကေန စက္မႈ အင္ဂ်င္နီယာဘြဲ႕ကို ရရွိခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီေနာက္ ကိုလံဘီယာ တကၠသိုလ္ကေန မဟာဘြဲ႕ကို ရရွိလာခဲ့တယ္။
အဲဒီေနာက္ (၁၉၈၀)ျပည့္ႏွစ္မွာ သူဟာ Xerox ကို ေရာက္ရွိလာၿပီး တစ္ဘဝလံုး အဲဒီကုမၸဏီမွာ ျမႇဳပ္ႏွံ ျဖတ္သန္းခဲ့ပါတယ္။ အသက္(၂၂)ႏွစ္အရြယ္မွာတုန္းက ဘန္းစ္ဟာ အလုပ္သင္ ဝန္ထမ္းအဆင့္ေလာက္သာ ရွိေသးတယ္။ မဟာဘြဲ႕ ရၿပီးတဲ့ေနာက္မွာေတာ့ သူ႔ကို Xerox က အခ်ိန္ျပည့္ ဝန္ထမ္းအျဖစ္ ခန္႔အပ္ခဲ့တယ္။ ဘန္းစ္ရဲ႕ ႀကိဳးစား အားထုတ္မႈနဲ႔ လုပ္ရည္ကိုင္ရည္တို႔ေၾကာင့္ ရာထူးျမန္ျမန္ တက္လာခဲ့ၿပီး (၂၀၀၉)ခုႏွစ္မွာ အမႈေဆာင္ အရာရွိခ်ဳပ္အျဖစ္ ခန္႔အပ္ခံလိုက္ရပါတယ္။
“Xerox ကို ကၽြန္မ ေရာက္စတုန္းက ဒီအလုပ္ကို ေရြးလိုက္တယ္ ဆိုတာထက္ မပိုဘူး။ တစ္ေယာက္ေယာက္က အေျခအေန ဘယ္လိုလဲလို႔ ေမးလာရင္ မဆိုးပါဘူးလို႔ ျပန္ေျဖၿပီး အလုပ္ခန္းထဲ ဝင္သြား႐ံုေလာက္ပဲ။ ေနာက္ေတာ့ တစ္ေယာက္ေယာက္ဆီကေန လုပ္ငန္းအစီအစဥ္ ခ်မွတ္ပံု သေဘာတရားေတြ သိလာတယ္။ ေနာက္ေတာ့ ကၽြန္မရဲ႕စိတ္က ကမာၻလံုးဆိုင္ရာ ႀကံဳေတြ႕ေနရတဲ့ System ပိုင္းဆိုင္ရာ ျပႆနာေတြဆီ ယိမ္းသြားတယ္။ တကယ္ေတာ့ အဲဒီ ျပႆနာေတြကိုက လုပ္ငန္းတစ္ခုပဲေလ”လုိ႔ ဘန္းစ္က ဆိုပါတယ္။ ဘန္းစ္ဟာ Fortune မဂၢဇင္းက ေရြးခ်ယ္တဲ့ အေမရိကန္ရဲ႕ ထိပ္တန္းကုမၸဏီ (၅၀၀)ထဲက တစ္ခုမွာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ အမႈေဆာင္ခ်ဳပ္ တာဝန္ယူဖူးတဲ့ အာဖရိကန္အႏြယ္ အမ်ိဳးသမီးလည္း ျဖစ္ခဲ့ပါတယ္။

မာ့ခ္ဇက္ကာဘာ့ဂ္ (Facebook ၏ အမႈေဆာင္အရာရွိခ်ဳပ္)

ျမန္မာႏုိင္ငံမွာေရာ၊ တစ္ကမာၻလံုး အတိုင္းအတာနဲ႔ပါ လူသံုးအမ်ားဆံုး Social Networking ဝက္ဘ္ဆိုက္ျဖစ္တဲ့ Facebook ကို ထူေထာင္သူ ဇက္ကာဘာ့ဂ္ဟာ သူ႔ရဲ႕ အသက္(၂၀)ေက်ာ္ အရြယ္ေတြကို Facebook အတြက္ပဲ ႀကိဳးႀကိဳးစားစား ျမႇဳပ္ႏွံ အလုပ္လုပ္ခဲ့သူ ျဖစ္ပါတယ္။ သူ႔အသက္ (၂၅)ႏွစ္အရြယ္ (၂၀၀၉)ခုႏွစ္မွာ Facebook ဟာ ေငြေၾကးအရ အက်ိဳးအျမတ္ စရလာခဲ့ၿပီး အသံုးျပဳသူ သန္း(၃၀၀)ေလာက္ ရွိလာပါၿပီ။

အဲဒီတုန္းက ေပ်ာ္ရႊင္ စိတ္လႈပ္ရွားေနတဲ့ ဇက္ကာဘာ့ဂ္က ဒါဟာ Facebook အတြက္ ေအာင္ျမင္မႈ အစပ်ိဳးေနတုန္း အဆင့္သာ ရွိေသးတယ္လုိ႔ ေျပာခဲ့ပါတယ္။ “လူေတြအခ်င္းခ်င္း ခ်ိတ္ဆက္ေပးဖို႔ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔ ႀကံဆထားတဲ့ နည္းလမ္းေတြအတြက္ ဒါဟာ အစျပဳမႈ အဆင့္သာ ရွိပါေသးတယ္”လုိ႔ ဇက္ကာဘာ့ဂ္က သူကိုယ္တုိင္ အစျပဳ ပ်ိဳးေထာင္ခဲ့တဲ့ Social Networking ဝက္ဘ္ဆုိက္ေပၚမွာ ဂုဏ္ယူစြာနဲ႔ ေရးသားခဲ့ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ႏွစ္မွာေတာ့ ဇက္ကာဘာ့ဂ္ဟာ Time မဂၢဇင္းရဲ႕ တစ္ႏွစ္တာ အထူးခၽြန္ဆံုး ပုဂၢိဳလ္အျဖစ္ ဂုဏ္ျပဳေရြးခ်ယ္ ခံခဲ့ရပါတယ္။

ဇက္ကာဘာ့ဂ္ အပါအဝင္ လူ(၅)ေယာက္က စတင္တည္ေထာင္ခဲ့တဲ့ Facebook ဟာ အခုဆိုရင္ ကမာၻေပၚမွာ အသံုးျပဳသူ (၁.၃)ဘီလီယံအထက္ ရွိေနၿပီး လစဥ္လတိုင္း တိုးပြားေနတုန္းပါပဲ။ ဇက္ကာဘာ့ဂ္ဟာလည္း အသက္(၃၀)အရြယ္မွာ ေဒၚလာ (၃၃.၁)ဘီလီယံေလာက္ ႂကြယ္ဝေနပါၿပီ။

ဟာင္းဝပ္႐ႈတ္ဇ္ (Starbucks ၏ အမႈေဆာင္ အရာရွိခ်ဳပ္) ေျမာက္ပိုင္း မစ္ခ်ီဂန္ တကၠသိုလ္ကေန ဘြဲ႕ရၿပီးတဲ့ေနာက္ ႐ႈတ္ဇ္ဟာ Xerox ကုမၸဏီမွာ အေရာင္းဝန္ထမ္း တစ္ေယာက္အျဖစ္ စၿပီး အလုပ္လုပ္ခဲ့ပါတယ္။ အဲဒီမွာ သူ႔အရည္အေသြးကို သတိျပဳမိလာတဲ့ေနာက္ Hammerplast ဆိုတဲ့ ဆြီဒင္ေကာ္ဖီမႈန္႔ ကုမၸဏီ တစ္ခုက ႐ႈတ္ဇ္ကို ေခၚယူခဲ့ပါတယ္။ Hammaerplast ကို ေရာက္ခဲ့ခ်ိန္မွာ ႐ႈတ္ဇ္ရဲ႕ အသက္က (၂၆)ႏွစ္ပါ။
အဲဒီမွာ အလုပ္လုပ္ရင္း သူဟာ ဆီယက္တဲလ္ ၿမိဳ႕ျပင္က Starbucks အမွတ္တံဆိပ္ ဆိုင္ေလးေတြကို ပထမဆံုး သတိထားမိလာတယ္။ သူ႔အသက္ (၂၉)ႏွစ္မွာေတာ့ Starbucks နဲ႔ ပူးေပါင္းလုိက္ပါေတာ့တယ္။ အဲဒီေနာက္ပိုင္းမွာ Starbucks ရဲ႕ ေကာ္ဖီလုပ္ငန္းဟာ တျဖည္းျဖည္း တြင္က်ယ္ႀကီးထြားလာၿပီး ၿဗိတိန္က Costa Coffeeနဲ႔အၿပိဳင္ ကမာၻ႕အႀကီးဆံုး ေကာ္ဖီ လုပ္ငန္းႀကီးတစ္ခု ျဖစ္လာခဲ့ပါတယ္။ ႐ႈတ္ဇ္ဟာ Starbucks ရဲ႕ ေကာ္ဖီဆိုင္ေတြကို နယ္ေျမေဒသအလုိက္၊ ရာသီဥတုအလုိက္ အံဝင္အဆင္ေျပေအာင္ ဖန္တီးခဲ့ပါတယ္။
႐ႈတ္ဇ္ဟာ ပညာတတ္ မိသားစုက ေပါက္ဖြားလာသူ မဟုတ္ပါဘူး။ သူ႔မိသားစုထဲမွာ ပထမဆံုးအႀကိမ္ ေကာလိပ္ေက်ာင္း တက္ခြင့္ရဖူးတာဟာ သူပါပဲ။ သူဟာ အေမရိကန္ ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ဘက္စကက္ေဘာအသင္း Seattle SuperSonics ကိုလည္း ဝယ္ယူပိုင္ဆိုင္ခဲ့ဖူးပါတယ္။ ႐ႈတ္ဇ္ရဲ႕ လက္ရွိ ႂကြယ္ဝမႈဟာ ေဒၚလာ (၁.၅)ဘီလီယံေလာက္ ရွိေနပါၿပီ။

 ႐ိုမန္ေအဗရာမိုဗစ္ခ်္ (စီးပြားေရး လုပ္ငန္းရွင္ႏွင့္ ခ်ယ္လ္ဆီး ေဘာလံုးအသင္းပိုင္ရွင္)
ကေလးဘဝတုန္းက ေအဗရာမိုဗစ္ခ်္ဟာ မိဘမဲ့ တစ္ေယာက္အေနနဲ႔ ႀကီးျပင္း လူလားေျမာက္ခဲ့ရတာပါ။ ေအဗရာမိုဗစ္ခ်္ကို သူ႔ရဲ႕ဦးေလးက ပ်ိဳးေထာင္ေပးခဲ့တယ္။ သူ႔အသက္ (၂၁)ႏွစ္ အရြယ္မွာေတာ့ ႐ုရွားလူငယ္ေလး တစ္ေယာက္ဟာ ေမွာင္ခိုေစ်းကြက္ေတြထဲမွာ လႈပ္ရွားေနပါၿပီ။ သူဟာ ဇနီးျဖစ္သူရဲ႕ မိဘေတြက လက္ဖြဲ႕ခဲ့တဲ့ ေငြေၾကးေတြကို အရင္းအႏွီးလုပ္ၿပီး စီးပြားေရး ခ်ဲ႕ထြင္ခဲ့ပါတယ္။ (၁၉၉၀)ျပည့္ႏွစ္ေတြမွာေတာ့ သူ႔ရဲ႕ လုပ္ငန္းေတြဟာ ႐ုရွားမွာ ေျခကုပ္ေကာင္းေကာင္း ရေနၿပီး အီဗရာမိုဗစ္ခ်္ပိုင္ ကုမၸဏီေပါင္း (၂၀)ထက္မနည္း ရွိလာခဲ့ပါတယ္။
သူ႔အသက္(၂၆)ႏွစ္ အရြယ္မွာေတာ့ အစိုးရ ပိုင္ဆိုင္မႈေတြကို ခိုးယူမႈနဲ႔ အဖမ္းခံရၿပီး ေထာင္က်ခဲ့ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အသက္(၃၅)ႏွစ္ အရြယ္မွာေတာ့ ႐ုရွားရဲ႕ ခ်ဴေကာ့ကာ ျပည္နယ္မွာ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမွဴး ျဖစ္လာပါတယ္။ အီဗရာမိုဗစ္ခ်္ကို ကမာၻသိ ထင္ရွားလာေစတဲ့ အခ်က္တစ္ခုက (၂၀၀၃)ခုႏွစ္မွာ အဂၤလန္ ပရီးမီးယားလိဂ္ ေဘာလံုးကလပ္ ခ်ယ္လ္ဆီးကို သိမ္းသြင္း ဝယ္ယူလိုက္တာေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ပါတယ္။ အီဗရာမိုဗစ္ခ်္ဟာ ေငြေၾကး အလံုးအရင္း သံုးစြဲၿပီး ခ်ယ္လ္ဆီးကို ကမာၻေက်ာ္ ေဘာလံုးကလပ္ တစ္ခုျဖစ္လာေအာင္ ေျပာင္းလဲေစခဲ့တယ္။
အသက္(၂၀)ေက်ာ္ အရြယ္ေတြမွာ ေမွာင္ခိုသမားေလး တစ္ေယာက္အျဖစ္ က်င္လည္ခဲ့တဲ့ ေအဗရာမိုဗစ္ခ်္ဟာ လက္ရွိအသက္ (၄၇)ႏွစ္မွာေတာ့ ေဒၚလာ(၁၄.၂)ဘီလီယံေလာက္ ႂကြယ္ဝတဲ့ သူေဌးႀကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာပါၿပီ။ ေအဗရာမိုဗစ္ခ်္ကေတာ့ သူ႕ဘဝရဲ႕ အတိတ္က အမည္းစက္နဲ႔ ပတ္သက္ၿပီး အျပစ္မရွိေၾကာင္း ျငင္းဆန္ေနဆဲပါ။ “အဲဒီတုန္းက ဘဏ္စနစ္မွာ ျပႆနာေတြ ရွိခဲ့တယ္ဗ်။ အစိုးရဆီ တင္သြင္းရမယ့္ေငြ မေရာက္လုိ႔ဆိုၿပီး ကၽြန္ေတာ္ အဖမ္းခံလုိက္ရတာပါ။ ေနာက္ေတာ့ သူတို႔လက္ထဲ ေငြေရာက္လာတဲ့အခါ ကၽြန္ေတာ့္ကို ျပန္လႊတ္လုိက္ပါတယ္”လို႔ ေအဗရာမိုဗစ္ခ်္က ဆိုပါတယ္။

Source: Businessinsider

7 Day Daily



ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Fagebook Page ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Like ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ Group ကို{ ဒီမွာ } သြားျပီး Join ႏွိပ္လိုက္ပါ


ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္သမွ်ကို { ဒီမွာ } သြားဖတ္လိုက္လိုက္ပါ

<<< စာေပခ်စ္သူ ပရိတ္မ်ား အားလံုး မဂၤလာပါ..

ျမန္မာအြန္လိုင္းစာအုပ္စင္ မွ တင္ဆက္ေသာ စာအုပ္မ်ားကို မည္သူမဆို

လြတ္လပ္စြာျပန္လည္မွ်ေဝႏိုင္ပါတယ္....

အခု လို အားေပးတ့ဲအတြက္ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္ >>>

http://www.mmbookstore.net/

Read more »